“ik wil, ik wil ik wil en boterham met euh met met” stottert de zoon-nummer-1 in al zijn enthousiasme
“met choko” maak ik zijn zin af
even kijkt hij verbijsterd “hoe wete gij dat?” vraagt hij
“goh na 5 jaar ken ik u al wel een beke” zeg ik bloedserieus
de zoon kijkt mij aan “kende gij mij al 5 jaar???” vraagt hij met ogen zo groot als knikkers
“euhm” zeg ik op mijn beurt een beetje verbijstert “ja toch bijna 5 jaar”
even is hij stil en laat deze wetenschap tot hem doordringen
en dan…
“goh en ik bén bijna 5 jaar!”
en ik bijt op mijn tong en houd mijn sarcastische opmerking “das ook toevallig” voor mezelf , genoeg verbazing gehad voor vandaag lijkt mij zo
