het leven van een moeder verloopt niet op rozen

enfin het mijne toch niet.

Als moeder word ik dagelijks voor dilemmas geplaatst

vb1 het is tijd voor de oudste om zijn (middag)dutje te doen.

maar ook al wrijft de jongeheer bijna zijn ogen uit zijn hoofd als ge vraagt gaan we dan gaan slapen antwoord hij dapper ‘nee’

als goede moeder die het altijd beter weet dropt ge het spook, begeleid van een kusje en een aaitje in zijn bed met de gevleugelde uitspraak ‘en nu gaan we mooi dodo doen hé’

niet dus. De zoon laat u babyfoongewijs duidelijk merken dat “neen, neen is” en roept eerst dat hij iets aan het “schjoeke is” waarna hij u vraagt te komen “eplen” (helpen) en daarna 100 000 keer MaaMaaaa roept.

dilemma: laat ge hem roepen? geevde nog een fleske? haaldem weer naar beneden? deelt ge kordaat mee dat het tijd is om te slapen, waarna meneer doorheeft da gem goed hoort en een concert ten gehore geeft?

 

vb2 De kleine meter heeft iets uitgespookt dat echt niet mag of zelfs ronduit gevaarlijk is en waarvan gij al meerdere keren “NEEN” hebt gezegd. Gevolg hij wordt profecioneel in de hoek gezet waarop hij hartverscheurend begint te huilen en of 1) mooit maar bedremmelt blijft staan of 2) over de grond tot aan uw voeten kruipt en daar hartverscheurend voorthuilt.

dilemma: zet ge hem kordaat terug in de hoek gelijk de boekskes zeggen en telt ge ijskoud verder af tot 60 zodat hij zijn volle minuut in de hoek doorbrengt? schiet ge in de lach omdat zijn oscarwaardige kruip en huilpartij feitelijk toch wel grappig is maar telt ge ondertussen toch voort? Of laat ge u hart toch breken en pakt het snikkende ventje in u armen om hem te troosten, goed wetende dat hij waarschijnlijk serieus met u voeten aan het rammelen is?

vb 3 de kleine voetenrammelaar heeft besloten thuis alleen nog vlees en kaas te eten. Boterhammen worden van de kaas ontdaan en het bord word van groenten en aardappelen ontdaan.

dilemma: brengde hem toch 2 keer op de week naar de dagmoeder waar hij braaf en zonder morren groentjes eet? probeerde toch groenten tot dat koppig mondje te krijgen met als gevolg dat hij waarschijnlijk niets meer eet?  Hem gewoon zijn vlees laten eten en bij u eigen denken ‘allé hij heeft dan toch iets binnen hé’

keuzes keuzes ne mens raakt er wanhopig van

 

opmerking ondertussen is de kleine king of the castle in slaapgevallen alleen jammer dat hij nu bijna weer op moet om met de Sus naar den dokter te gaan

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s