Maandelijks archief: december 2008

de snelheidsmaniak

als de kinderen ni willen slapen, zet ze in den auto en rijd een blokske rond, ze zullen wel slapen.

Zo niet in ons huishouden ntl.

Toen de zoon nog een zoontje was  begon hij al te krijsen als hij het gevoel kreeg da gij er nog maar aan dácht om te gaan autorijden. Of ge nu 2 km of 200 km reed, meneer krijste van start tot einde.

De dochter daarintegen is dol op autorijden maar de dagen da ze in slaap viel als ge nog maar uw wagen starte of ten láátste na 2 meter in slaap viel zijn duidelijk voorbij. Neen voor de dame kan het niet snel genoeg gaan en 70km/uur is een absoluut minimum.

jammer genoeg verloopt de weg van ons deur tot aan de dagmoeder haar deur via bochten, kruisingen, rode lichten en filegevoelige wegen. Gevolg de hele godganse weg  is een afwisseling van slapen en hartgrondig verkondigen van haar ongenoegen zodra de snelheid aan 69 komt.

Da belooft, als ze maar heel goed beseft da ze op haar 18 ni om een rijbewijs gaat moeten zagen want als ze belooft om voorzichtig te zijn, weet ik wel beter

belachelijk doen

‘weer geen witte kerst’  de kop in de krant is bijna even groot als het feit dat Leterme ontslag zou moeten pakken.

Laten we een beetje belachelijk doen. Anders kan er niet rap genoeg gestrooid worden om de sneeuw “als sneeuw voor de zon” om het zo maar eens te zeggen , te laten verdwijnen. Maar niet op kerst! Neen dan is het een nationale ramp als hét niet sneeuwt.

wel eerlijk gezegd zou ik nu net van alle dagen op een jaar het liefst van al hebben dat het op kerstavond niet sneeuwt.

per slot van rekening veel mensen moeten bij familie gaan eten. Wat zijn wij eigenlijk voor een hoop slechte karakters op een hoopje dawe staan te hopen op sneeuw om er dan ons familie door te jagen. waarschijnlijk met de woorden “zijt voorzichtig hé want ligt glad” *gniffelgniffel*.

wel ik dus niet, ten eerste ik ben ni zot op sneeuw, ten 2de mijn familie komt van ver en zou waarschijnlijk zeggen ‘eum trekt uwe plan wij rijden daar ni door, waardoor ten 3de ik met kweeni hoeveel eten blijf zitten wa ik ten 4de zowiezo blijf doen maar nu zou ik dan îpv mijn familie voor een week eten mee te kunnen geven de plaatselijk afdeling van poverello voor 2 maand kunnen bevoorraden.

dus neen dank u voor mij geen witte kerst

en voor al degene die wél staan te springen om sneeuw op kerstavond 1 (2) tip(s): de noord of zuidpool

 

heppie feestday’s

het pamperincident

wie kent het niet hé?

Ik dus, totdat de dochter erbij kwam kende ik het pamperincident enkel en alleen van mijn broertje (sorry maat voor deze onthullingen) en ik dacht al zo ‘amaai de pampers zijn er wel serieus op verbetert.

en toen kwam de dochter en was het pamperincident niet meer alleen een mogelijke tittel voor het komende kikeboe-album maar de harde realiteit. De dochter kan erwavan van neffest de broek  te doen.

Nuja zolang ze er maar plezier aan heeft zal ik verder proberen uitzoeken hoe ik haar nuweer in godsnaam moet vastpakken

effekes ni goe

omdat mijn dochter hare snotneus niet verbeterde en de juffrouw gisterenavond besloot er ook nog een hoestje bovenop te kweken en ze ook nog es ging overgeven heb ik vanmorgen mijnen telefoon gepakt en een afspraak versiert bij den dokter.

Deze middag met 2 kleine kinderen richting dokter

verdikt: bronchitis

de mama was er effekes slechter van dan de dochter zelf. Ik zag me zelf al spoorslags naar het ziekenhuis vertrekken en vroeg me al af wat ik met de zoon ging moeten aanvangen. Ik zag mezelf ook al kilo’s antibiotica en consoorten gaan kopen bij de apoteek en ik zag mezelf al met een doodziek kindje aan allerhande buisjes gekoppelt de komende nachten doorbrengen.

gelukkig ligt ze hier gewoon thuis wel met een collectietje medicatie om u tegen te zeggen en een mama naast haar zijde die zo goed als blut is (en wie zegt dat de gezondheidszorg in België voor iedereen haalbaar is? als we niet beiden zouden werken was de juffrouw haar medicatie niet eens betaalbaar) maar oh zo gelukkig dat het kindje gewoon thuis ziek kan zijn.

en de dochter in kwestie die slaapt er gewoon rustig door

het leven van een moeder verloopt niet op rozen

enfin het mijne toch niet.

Als moeder word ik dagelijks voor dilemmas geplaatst

vb1 het is tijd voor de oudste om zijn (middag)dutje te doen.

maar ook al wrijft de jongeheer bijna zijn ogen uit zijn hoofd als ge vraagt gaan we dan gaan slapen antwoord hij dapper ‘nee’

als goede moeder die het altijd beter weet dropt ge het spook, begeleid van een kusje en een aaitje in zijn bed met de gevleugelde uitspraak ‘en nu gaan we mooi dodo doen hé’

niet dus. De zoon laat u babyfoongewijs duidelijk merken dat “neen, neen is” en roept eerst dat hij iets aan het “schjoeke is” waarna hij u vraagt te komen “eplen” (helpen) en daarna 100 000 keer MaaMaaaa roept.

dilemma: laat ge hem roepen? geevde nog een fleske? haaldem weer naar beneden? deelt ge kordaat mee dat het tijd is om te slapen, waarna meneer doorheeft da gem goed hoort en een concert ten gehore geeft?

 

vb2 De kleine meter heeft iets uitgespookt dat echt niet mag of zelfs ronduit gevaarlijk is en waarvan gij al meerdere keren “NEEN” hebt gezegd. Gevolg hij wordt profecioneel in de hoek gezet waarop hij hartverscheurend begint te huilen en of 1) mooit maar bedremmelt blijft staan of 2) over de grond tot aan uw voeten kruipt en daar hartverscheurend voorthuilt.

dilemma: zet ge hem kordaat terug in de hoek gelijk de boekskes zeggen en telt ge ijskoud verder af tot 60 zodat hij zijn volle minuut in de hoek doorbrengt? schiet ge in de lach omdat zijn oscarwaardige kruip en huilpartij feitelijk toch wel grappig is maar telt ge ondertussen toch voort? Of laat ge u hart toch breken en pakt het snikkende ventje in u armen om hem te troosten, goed wetende dat hij waarschijnlijk serieus met u voeten aan het rammelen is?

vb 3 de kleine voetenrammelaar heeft besloten thuis alleen nog vlees en kaas te eten. Boterhammen worden van de kaas ontdaan en het bord word van groenten en aardappelen ontdaan.

dilemma: brengde hem toch 2 keer op de week naar de dagmoeder waar hij braaf en zonder morren groentjes eet? probeerde toch groenten tot dat koppig mondje te krijgen met als gevolg dat hij waarschijnlijk niets meer eet?  Hem gewoon zijn vlees laten eten en bij u eigen denken ‘allé hij heeft dan toch iets binnen hé’

keuzes keuzes ne mens raakt er wanhopig van

 

opmerking ondertussen is de kleine king of the castle in slaapgevallen alleen jammer dat hij nu bijna weer op moet om met de Sus naar den dokter te gaan

mijn zoon

we zitten bij de kinderarts voor ‘Sus’

en jij bent doodop en krijst de longen uit je lijf

en ik ben wanhopig

maar ik hou van jou

 

En wij gaan wandelen om je gedachten te verzetten

en jij wilt naar buiten

en het is ijskoud

maar ik hou van jou

 

en jij vindt je Bumba cd

en tijdens de grote bumba parade

breekt de zon door in je ogen

en ik hou van jou

 

je ogen glinsteren

en je grijnst

en je houdt mijn ogen vast

tewijl je danst met je hoofd

en ik word op slag verliefd

in alles de beste

ik wil toch even iets rechtzetten ivm gisteren. Het mag misschien zo lijken maar ik ben niet blij dat ik gelijk kreeg en da mijn dochter ziek is.

ok ja ze is ni ziek ze is verkouden.

feitelijk is ze zelfs dat niet ze heeft gewoon ne verstopte neus.

Maar als rechtgeaarde moeder vind ik da ziek.

Op dat vlak zijn moeders lijk mannen: een schammetje? subito naar de spoed om het bekraste lichaamsdeel te amputeren, komt er een beetje bloed bij? dan ook nog een transfusie. Heeft manlief keelpijn? bel een ambulance. heeft hij daarbij ook nog een beetje koorts? laat de ziekenwagen dan maar voor wat hij is en contacteer de begrafenis ondernemer.

Zo zijn ook moeders, maar dan tegenover hun kinderen.

En da is goed, da geeft niet en wa meer is het is niet meer dan eerlijk.

Per slot van rekening vinden wij ons kinderen de mooist, de slimste, de knapste, de liefste, de grappigste de grootste, de etc… van allemaal.

Dus is het maar niet meer dan eerlijk da we ze ook de gezondste vinden, maar ALS ze dan ziek zijn, zijn ze wel het ziekst van allemaal waar ze zich dan het moedigst en heldhaftigst van allemaal doorslaan.

dus mijn dochter met haar verstopt neusje is zooooo ziek maar manman wat gedraagd ze zich heldhaftig: ze eet er niet minder om en ook haar slaap laat ze er ni voor

mijn heldin

 

dat allemaal indachtig hoe zou een conversatie tussen de moeder van Jack de Ripper en die van de Rostov Ripper er hebben uitgezien?

“uwe zoon is een jannet, 5 moorden das de moeite ni, DIE VAN MIJ heeft er tenminste 53 om zeep geholpen”

“Ja slim ze 53 maar hij is wel gepakt hé den dwazekl…, en die van mij ni,…”