mama

ik blijf maar door de krant bladeren op zoek naar antwoorden die niemand heeft en die er dus ook niet instaan.

Telkens weer opnieuw blijft mijn blik rusten op de foto van de mama van Korneel. En ik kan niet stoppen met denken: wat dacht ze “neen niet Korneel” of “mijn ventje,mijn ventje” ik hoor een onbekende stem diep in mijzelf schreeuwen, oerkreten van een moeder in levensnood.

In de donkerste uren van de nacht of op geheel onverwachte momenten overdag zie ik baby’s lachend, huilend, blij, bang, verwachtings- en hoopvol of vervuld van een onbegrijpelijke verlatingsangst. Ik probeer mij in te beelden wat die kleintjes gedacht hebben hoe hebben ze het drama in hun nog woordeloze wereld voor zichzelf  probeerde te bevatten…

Ik hou mijn kinderen dicht bij mij, ik stel de zoon zijn slaapuurtje nog even uit, héél even maar, nog even wat gestolen tijd om te knuffelen. oneindig dankbaar dat ik zo een eenvoudige dingen nog kan doen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s