Maandelijks archief: april 2009

zilver

als ik voor de spiegel sta en het licht brand blinkt mijn haar

soms

flikkeringen meer

nu snap ik waarom ze zilver zeggen ipv ordinair grijs

ambras in de klas

of toch in en rond het park.

Natuurlijk moest het er eens van komen. De kans dat de zoon en de dochter met elkaar zouden opgroeien in peis en vree, met bloempjes en wolkjes en vlindertjes omringd was behoorlijk nihil.

En voor een keer heb ik gelijk gekregen 😀

De zoon heeft de dochter haar rolslak afgepakt.

Niet dat hij nog nooit iets afgepakt heeft maar het was wel de eerste keer dat de dochter echt snapte wat er gebeurde en  als een volleerde dramaqueen haar kweek openzetten.

Totaal ontroostbaar was ze.

Maar de zoon die liet zich niet verwurmen

die plunderde op zijn gemak haar park leeg.

Geef toe ze kan het hem toch nog ni betaald zetten

Misha

Ik dacht dat de zoon zijn eerste verliefdheid te pakken had. Gisteren.

Toen ik vertelde da we ons moesten aankleden omdat hij bij de dagmoeder mocht gaan spelen riep hij redelijk enthousiast “Misha aan, misha aan’

Ik dacht dus “tiens nieuw kindje bij de dagmoeder, een misha” en ik zag voor mijn moedersoog al een trouwfeest met alles erop en eraan met de knappe, lieve, slimme een beetje stoere Misha. Nittemin Misha de bitch, Misha de zoonsteler. Ik had al een bloedhekel aan Misha.

Maar neen hoor

geen verliefdheden in de dop.

Gewoon een luie zoon.

Die wou helemaal niet naar Misha gaan, die wou zelfs nergens hene gaan die wou gewoon

PYJAMA  AAN

geen goei vrienden

K&G St pieters en ik. Wij worden nooit goei vrienden vrees ik.

Deze keer kreeg ik tot 3 maal toe onder mijn voeten omdat ik een uur te laat was en tot Drie maal toe liet ik hen fijntjes weten dat ze dan in het vervolg misschien het juiste uur zouden kunnen noteren.

Na hooghartig gecontroleer en met schaamrood toegeven dat idd zij fout waren geweest was het plots niet meer erg dat ik te laat was, waarop ik, wederom fijntjes, liet weten dat ik blij was dat ze zo vergevingsgezind waren want als de fout in omgekeerde richting zou gemaakt worden (dus dat ik er te vroeg zou staan) ik daar iets minder licht over zou gaan.

Z e kende me trouwens nog van mijn vorig bezoek

en ze zien me ni graag komen

de papa doet het zo

soms verbaast de man mij.

Zo ook vanmiddag toen hij vertrokken was naar zijn werk.

Ik dacht de afwasmachine maar eens te doen, feitelijk de man zijn huiselijke taak maar de laaste 2 maand hét twistpunt in het huishouden. Groot was dan ook mijn verbazing de huiselijke ruziestookster vol te vinden. Vol vuile afwas weliswaar.

En op zijn mannelijk gevuld. Ttz economisch en ecologisch compleet onverantwoord, maar ik heb ze zo aangezet. Rome is perslot van rekening ook niet op 1 dag gebouwd.

Soms verbaast hij mij ook op opvoedkundig vlak. Vorige week kwam hij beneden met de mededeling “Kwas hem voor”

‘eing?’ was mijn iewat minder intelligente reactie

“de kleine wou zijn beer uit bed goeien en kem gewoon al zijn knuffels gepakt en op de grond gesmeten, hij was stom verbaast en vooral stil. maar zijt gerust kben ze na nen tijd gaan terug geven”

en inderdaad sindsdien vliegen de knuffels minder vaak de kamer door

 

nu hem nog romantisch krijgen

waarom?

waarom…


 … mag je een baby niet door elkaar schudden maar word hij wel met een wibbelhoofd geboren?


… worden mensen 80 en ouder maar kunnen hun hersennen dat niet aan?


… maakt men auto’s die 270 kunnen rijden? en


… stoefen mannen daarover?


… heeft de Lidl zijn plasverklikker van zijn luiers gehaald?


… mag je in een bad niet in slaap vallen maar is het wel zo ontspannend?


… worden kinderen altijd wakker nét voor jouw wekker afgaat?


… vraagt iedereen zich af “waarom je bij windows op start moet duwen om af te sluiten”? en


… denkt niemand dat je start met afsluiten?


… belde de postman 2 keer?


… mogen kinderen tot 1 meter overal gratis binnen behalve in plopsaland?


… worden paaseieren door een haas gebracht?


… gaat waarschijnlijk niemand mijn vragen beantwoorden?


… stel ik ze dan?


 

niet van vreemden

De zoon heeft zijn oportunisme allesinds niet van vreemden.

Zojuist vond ik nog een doos van de verhuis die geledigd moest worden,  DE SNOEPDOOS.

Daarin de zakjes die de kinderen met sinterklaas gekregen hadden. U kent dat wel, de goedheilig man brengt te pas en te onpas bij jan en alleman de zelfde snoepjes en dan vooral nic nacjes à volonté.

Nu hoor ik mij nog tegen de man zeggen, terwijl ik hem met zijn handen in de snoepzakjes betrapte “seg zijde gij nu echt de kinderen hun snoep aan’t sneukelen”

geheel verontwaardigd antwoorde de man “maar schat, de mandarinnekes zaten ook in die zakskes. Die koekjes zijn helemaal zacht! Da gade toch ni meer aan de kinderen geven?”

en ik geef hem gelijk en denk bij mezelf dat wij toch maar geluk hebben met zo een man en vader die zichzelf compleet BELANGELOOS opoffert zodat de kindjes geen zchte koekjes moeten eten. Zijn dieet omzeep enz”

Vandaag vind ik dus die zakjes en denk (weeral) bij mezelf “oei als ze toen al zacht waren…. kzal ze maar aan den hond geven, die vindt da ni erg; zachte koekjes”

Nu moogde 3 keer raden…

zachte koekjes….