Maandelijks archief: mei 2009

begrijpt mij niet verkeerd

ik ben wel degelijk trots op de dochter omdat ze zo rap is.

Toch ben ik ook bezorgd.

De aaste truc van de dame ik kwestie is rechtstaan in haar park en dan de parkrand lossen. Ik veronderstel dus dat de dame binnen de korste keren de wereld van de 2 voetige gaat betreden.

Maar ze is nog zo klein! Nog geen 7 maand, nog geen 70 cm. Zelfs de katten zijn zowaar groter, als ze rondloopt door het huis gaat niemand haar zien.

Ok nog geen zorgen voor vandaag, vandaag stapt de dame nog vrolijk rond aan de parkrand. Maar voor hoelang nog? Want voor de dochter gaat er niets snel genoeg

Ze wilt zitten, staan, alleen eten babbelen en spelen net zoals grote broer.

En de zoon die wilt niet meer van een pastieken bord eten met een klein vork neen die wilt dan weer met de grote mensen mee

echt een zegen zo snelle kinderen

maar ik ben dus wel trots

mij niet verkeerd verstaan

Advertenties

kunnen staan en kunnen zitten is niet het zelfde als kunnen staan en kunnen zitten

nu de dochter kan staan en kan zitten (jawel in die volgorde geleerd) kan ze het al. Denkt ze.

probleem is dat er wel degelijk een verschil is.

Eens de dochter zich aan iets heeft opgetrokken (een gebeurtenis die ongeveer elke 2 minuten plaats vindt) staat ze,… vast. Geen weg terug, of allesinds geen pijnloze weg terug.

De dochter heeft de opwaardse beweging feilloos onder de knie maar omgekeerd wil het nog ni zo lukken. met luid geween als gevolg.

Waarop ik, als goede moeder de dochter ter hulp snel.

Wat ook al niet in dank wordt afgenomen. De dochter is namelijk alweer vergeten dat ze niet meer wou staan.

Als de moeder, ik dus, na een waar gevecht de dochter eindelijk neer gelegd krijg duurt het iets minder dan 2 minuten eer de dame weer op beide voeten staat.

 

waarop haar frank valt “oh ja ze wou helemaal niet meer staan!”

onenigheid

“geel”

‘wood’

“neen ni rood, geel”

‘… wood tien’

“ma neen geel en tis een één”

‘geel… “ja!”… wood tien’

“geel”

‘fits blauw’

“ja de fiets is blauw en het bolleke is geel”

‘wood’

u hoort het hoogstaande discuties en dan gaat het nog niet eens over de kleur tijdens de stemming

love hurts

dat moet de dochter er allesinds van vinden.

De dochter wordt zo graag gezien dat er bijna letterlijk om en met haar gevochten word

De dochter, die nu al kan zitten en staan, mag nu ook in de speelkamer op de grond spelen. Soms tot ergernis soms tot groot jolijt van de zoon.

vanmorgen was het tot zijn grote vreugde alleen bedacht de zoon op een gegeven moment een wel totaal ongepast spelnl. paardjerijden, waarbij de dochter tot paard werd omgedoopt.

De zoon werd snel door de moeder (ik dus) tot de orde geroepen maar de dochter kon er toch allerminst om lachen, of om het met de woorden van de zoon te zeggen “sus weent”.

De moeder (ik dus nog steeds) pak de dochter op om haar te troosten en dát was nu eens niet naar de zin van de zoon “sus pakke, ik pakke, sus weent ik pakke” waarbij hij niet al te zachtzinnig aan de dochter haar ledematen trok waarop de dochter in kwestie maar terug in huien uitbarste.

Ik, koppig als ik ben, wou zelfs niet toegeven aan een kind van 2 jaar en bleef bij mijn zeer overwogen standpunt “NEEN”

waarop ook de zoon in huilen uitbarste

jup

love hurts

aan den ene al meer dan aan den andere

wat?

vorige zaterdag onderwierp ik de zoon aan een kruisverhoor

“wat heeft papa gekocht?”

antwoord: “brede grijns”

“wat krijgt mama morgen???”

antwoord: “snoepjes!”

allé tis toch iets

 

(de mama kreeg van de jaar idd een kado, waarvoor mijn oprechte dank én kaartjes waar voor mijn nog veel meer oprechterigere dank)

Suzanne

u kent dat wel

zo SUzaaaaaneuh suuuuuzaaaaneuh suuuuzaaaaneuh    ik ben stapelgek op jou

wel

sinds gisteren bent u niet meer de enige die het kent

neen sinds gisteren kent de zoon het ook

Suuuwaaane….

clouseau: past op u tellen

kleine nichtjes worden groot

Gisteren ofzo speelde ik met mijn nichtje nog piraatje

Den dag ervoor werden we door ons oma nog vastgebonden op een stoel, waarschijnlijk omdat we zo braaf waren.

Nu is dat kleine meisje zelf mama geworden.

raar hé?