de kleine advocaat

Wellicht herinnerd u zich de “strondaffaire” nog

Dan bent u ondertussen ook op de hoogte dat wij de zoon voor een broekske vo belonen met een snoepje.

Zo ook van de week. Alleen de snoepjes waren nog maar net aangekocht en lagen nog op de keukentafel waar de keine snotneus ze uiteraard snel had opgespoort. Daarom mocht hij van mij (de moeder dus) deze keer zélf  één snoepje pakken.

Ik zeg hem dan ook klaar en duidelijk “ééntje hé”

en de zoon herhaald ‘ééntje hé’ waarop zijn handje de zak induikt en met, hoeveel precies weet ik niet maar allesinds, meer dan “ééntjé er weer uitkomt.

“ewel?” vraag ik “is dat ééntje?”

de zoon kijkt me aan en herhaald standvastig ‘ééntje hé’

“ja” zeg ik hem “ééntje, en hoeveel heb jij er?”

hierop kijkt de zoon een beetje verbaast naar zijn toegeklemt vuistje waar langs allekanten beertjes uitpuilen

‘ééntje..’ probeert hij

“dat is ni eentje hé pop!” wijs ik hem met recht en rede terrecht

De zoon bekijkt zijn handje nogmaals, slaat zijn ogen naar me op en zegt ‘mama… één handje… hé’

tja….

Advertenties

Een Reactie op “de kleine advocaat

  1. Benne heeft een tijdje de truc gehad om serieel één snoepje te nemen. Hij nam er netjes eentje, en vroeg er daarna nog eentje, en dan nog eentje. Kan ik hem ongelijk geven?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s