Maandelijks archief: augustus 2009

dansen op een slappe koord

vindt u ook dat opvoeden zo een verschrikkelijk moeilijke evenwichtsoefening is?

immers waar vind ik het ideaal tussen beschermen en weerbaar maken t.o.v. de grote boze buitewereld?

Soms zou ik het liefst de kinderen opsluiten, minstens tot hun 12de om ze te beschermen tegen al wat mis kan gaan. Ntl weet ik ook wel dat dat een utopie is, bovendien als ik dat zou doen zouden ze op hun 12de nog even kwetsbaar zijn omdat de zich nooit hebben moeten weren in de vrije wereld.

wat niet wegneemt dat ik af en toe toch bedenk hoeveel het zou kosten om rond gans mijnen hof nen hééééééééééééééle hoge muur te zetten.

en waar ligt het evenwicht tussen belonen en verwennen

of tussen genoeg geduld oefenen en met u voeten laten spelen.

tussen liefhebben en versmachten

tussen spelen en bijleren

tussen … en…

 

opvoeden het zou iets makkelijker mogen zijn

Advertenties

daar ga je echt niet dood van

al bijna 3 jaar erger ik mij aan de West-vlaamse manier van rijden.

Je gaat er echt niet dood van als je iemand door laat uit een zijstraat of nen afrit, ook al heb je voorrang, zéker niet als je dan toch voor het rode licht staat en zo de zijstraat in kwestie blokeert.

Er is nog nooit iemand dood gegaan  van dank u zeggen niet als iemand stopt om je over te laten steken (te voet met de fiets of met de wagen, da laaste dan aan een zijstraat omdat ik anders toch voor het rode licht sta)

voorrang van rechts betekend dat ge moet stoppen als ge zelf niet van rechts komt niet dat links ook rechts wordt.

het wordt nooit geapprecieerd als ge zelf uw zone 30’s creërt en vooral niet als ge dat doet in een zone 70

het wordt ook nooit geaprecieerd als ge zelf uw zone 70’s creerr en vooral niet in een zone 30.

fietspaden en zebrapaden zijn geen parkeerplaatsen, ook niet voor even, en een voetpad is geen extra rijstrook, ook niet als ge in de file staat

 

en als laast, mijnen oprit is gene openbare parking

 

tis maar da get weet

waarom ik

Omdat ik goei soep kan maken, da is zo ongeveer het enige dat ik kan bedenken

want laat ons eerlijk zijn: ik ben niet het knapste meisje van de straat en de slimste van de klas was ik ook al niet (for the record: da was Evi)

bovendien ben ik koppig, krijg ik graag gelijk en geef ik niet graag mijn ongelijk toe (maar gelukkig heb ik meestal gewoon gelijk), heb ik last van moodswings, ben ik de trotse eigenares van hét ochterndhumeur der ochtendhumeuren en kan ik van de ene moment op de andere van super energiek naar kompleet uiteblust switchen.

Dat zou ntl allemaal niet zo erg zijn ware het niet dat mijn voorgangsters van die irritant perfecte maatje 36 maddammekes waren die daarenboven waarschijnlijk wél de slimste van de klas waren (aja Evi daar zat ik mee opgeschept) eentje schopte het zelfs tot miss bloemkool (of was het nu miss witloof)u weet wel van die soap actrice dame’s die ’s morgens opstaan met hun haar al perfect in coupe en en hun make-up tot in de perfectie aangebracht.

Mijn haar daarin tegen piekt alle kanten op en make-up heb ik geen tijd voor…

Daar komt dan ook nog eens bij dat ik gewoon moet gaan werken voor de kost

Dus wáárom verkoos de man mij ingodsnaam boven miss bloemkool (of was het nu miss courgette?)

Soms lijkt het gewoon of mijn hobby is de man op zijn paard krijgen zodat hij het zal afbollen, zodat ik weer eens gelijk krijg én als leuke bijkomstigheid moet ik mij dan ook niet meer afvragen hoelang hij het nu nog met mij gaat uithouden.

 

ach misschien is het maar net zo simpel ik kan goei soep maken

ja ook bloemkoolsoep

Thorben groet ’s avonds de dingen

Hallo kokodil

hallo fogel

hallo boem

hallo bed

hallo gïjaf

hallo maan (???)

 

denkt u ook dat hij niet wilt slapen?

bij ons pipiep gepakt

Geheel tegen alle regels van de kunst in kopen wij de zoon om in de hoop dat hij pipi opt potje wilt doen.

De zoon geheel enthousiast als het over snoepjes gaat is met momenten stukken minder enthousiast over het potje. Waarop wij hem, uiteraard, op zeer verantwoordelijke wijze proberen te paaien met een extra snoepje.

Zo ook gisterenochtend

“pipi doen op’t potjes is FLINK hé!” roep ik als een halve dwaze op speed levende kip te kirre tegen de zoon

“jaja! FLINK! pipi opt potje, als je pipi doet opt potje krijg je een …”

de zoon verschuift zijn potje tot bij de tv (ok ge kunt maar net zo goed op uw gemak zitten) en plasseert zich met veel show op zijn potje

ik (onnozel kieke) ben uiteraard bijna door het dolle heen en druk hem nog eens op het hart ‘pipi op’t potje is flink hé” (alsof hij dat ondertussen al had kunnen gergeten)

De zoon knikt enthousiast van ja, kijkt mij grijnzend aan en zegt “Fink hé! PIPI….EP!  Noepehebbe?” met zijn handje in de lucht

 

ik vermoed dat wij een communicatieprobeem hebben