Maandelijks archief: september 2009

een halfke gezocht

volgens 1 of andere studie hebben wij allemaal 2en een halve boezemvriend(in)

Nu ik kan mij wel zo een beetje indenken wie boezemvriend(in) 1 is en zelfs nummer 2 zou ik kunnen benoemen maar degene die ½ is…

bovendien wat bedoelen ze daarmee? iemand die lichaamelijk of geestelijk niet helemaal in orde is? of eerder iemand die maar den helft van zijn/haar tijd aan u besteed? Of iemand die ge maar half moogt vertrouwen omdat die toevallig ook bevriend is met uw vijandnr 1. Of misschien ligget wel aan mij misschien is het maar een ½ke omdat ik er slechts gebruik van maak als boezemvriend(in) 1&2 even niet beschikbaar zijn.

Maar ik weet dus ni wie mijn ½ boezemvriend(in) is, meer nog ik weet zelfs niet of ik een ½ boezemvriend(in) héb.

Dus als u van u zelf weet dat u mijn ½ boezemvriend(in) bent of als u denk “goh feitelijk heb ik gerust nog tijd om hier en daar ½boezemvriend(in) te zijn” gelieve dan via deze blog contact met mij op te nemen

 

kwestie van eens mee te zijn met de statistieken hé

WMK (de correctie)

WMK kmoet zeggen kem er nog over getwijfeld en ik dacht misschien hadden we naarst ons moment van hoogheidswaanzin ook een ogenblikje van gedistingeerdheid waardoor we er WMB van zouden gemaakt hebben kunnen hebben.

Nuja gedistingeerd en cantussen da past ni goe samen 🙂

WMK- voor degene die nog ni helemaal zouden meezijn staat uiteraard voor Wijve Met Klote wat we bij naderinzien al evenweinig waren als wijve met ballen.

nu ja WMK’s dus

van middag op de les ‘assertiviteit’ moesten wij iets schrijven over mensen naar waar wij opkijken

ntl mocht ik weer eens niet aan het woord komen toen we onze voorbeelden moesten bespreken, de rest was te  lang aan het woord geweest, en ik leg mij daarbij neer (assertief hé)

daarom wil ik nu hier effe mijn ‘daar kijk ik toch een beetje naar op mensen’ in het licht zetten

dat waren de Alleenstaande moeders (al dan niet bewust) (hé Bé ik kan nogal flemmen hé :))) ) int algemeen en met een beetje over te peizen mijn moeder in het biezonder

ok naar de letter van de wet was mijn mama geen alleenstaande moeder (alhoewel)

maar mijn mama is (vind ik nu) wel een WMK

eerlijk is eerlijk toen ik jong(er) was was ik ni bepaald trots op mijn mama als ik er nu stil bij sta hoe zij haar leven draaiende hield ondertussen voor ons altijd klaarstond (al vonden wij dat toen ntl niet want geef toe het kan toch niet da ge een lift moet vrágen aan u moeder, die zou zo iets toch moeten rieken?)

onder tussen is mijn mama een jonge gepensioneerde met veel vrije tijd die babysit op haar kleinkinderen (daarmee da geslijm 🙂 ) tot voor kort haar zoon overal (en vooral naar zijn werk bracht) en studeert dat het gene naam meer heeft

wij dachten ha ze moet de jules ni meer links en rechts brengen nu kan ze nog meer babaysitten

ja tereire

ze studeert nog meer

tot voor kort deed mijn mama spaans en Italiaans. Nu moet ik zeggen ik hoor mijn mama al van da ik klein ben zeggen dat ze italiaans wil leren en een paar jaar geleden heeft ze da nog gedaan ook.

ondertussen neemt ze er nog Photoshop en duits bij ook dus kwa babysit: nulnadanoppes

maar kwa WMK: sjapo hé mama

oliver

de zoon heeft een vriende op’t school: Oliver

u kent dat wel 2,5 jarigen: totaal niet uit te vragen

‘ist leuk op school?’ “ja”

‘is juf griet leuk?’ “ja”

‘ga je dan naar’t school?’ “neen”

zijn de kindjes lief?’ “neen”

‘is senne je vriendje?’ “neen”

‘heb je vriendjes?’ “neen”

‘heb je gespeeld?’ “neen”

 

en dan plots

 

“oliver”

‘… is oliver je vriendje’ vraag ik voorzichtig

“ja”

vandaag begon ie weer spontaan over oliver

dus ik denk dat het wel goed komt

daar op’t school

 

ook al spelen ze er niet

WMB

WMB

Dat staat ergens op een van mijn cantus-kielen

en ik weet heel zeker dat hij op miekes kiel ook staat

en misschien op die van els en die van gwennie

WMB

Wijve met Ballen

waarom wij ons toen wijve met ballen vonden? geen idee een beetje een hogen dunk zeker? per slot van rekening hadden we dan nog niet bepaald veel gerealiseerd in ons leven of het moet zijn dat het verzetten van liters bier en organiseren van fuiven een wereldshokkerende bezigheid is.

 

wie dan wél meer recht heeft op de titel WMB? Bé

wie Bé is? geen flauw idee. Bé komt af en toe over mijn blog heenwaaien daarom dacht ik daarstraks “laten we maar eens terug waaien”

Bé is blijkbaar een BAM moeder en nu dus ook een WMB

want alléénstaande moeders das zijn pas wijve met ballen

Bé: sjapo

Bé’s/Tiemens Blog vindt u hier

té gék

ik moet (mag) voor mijn werk een aantal cursussen volgen

in brussel

wel te verstaan

da ligt lekker centraal in het land

dat is op zich ntl waar maar ik woon helemaal ni dicht bij da centrum en dus zijn da lange trippen

nu heb ik ten eertse nog de ‘sjans’ dat de man ook in ploegen werkt dus ik moet maar 1 keer per dag rushen of omde kinderen op tijd bij de dagmoeder opt school en mezelf op den trein te krijgen en dan komt de papa ze op hun gemak ophalen of om ’s avonds op tijd thuis te zijn om ze van’t school en de dagmoeder te halen terwijl ze ‘smorgens lekker konden uitslapen.

Deze morgen stond ik in brussel in de metro ingeklemt tussen een jonge moeder en een jonge vader (duidelijk ni van het zelfde kind, trouwens misschien was het nog maar een vader in spé zo goed was ik niet helemaal mee)

De jonge moeder bekloeg zich allesinds dat haar zoontje die nacht misschien wél maar 1 keer was wakker geworden maar dat haar man volgende week een week naar ialtië moest en dat ze nog niet wist hoe ze dat allemaal ging regelen bovendien had ze geen zin om haar laaste vakantiedagen op te hangen aan de opvang van haar zoontje gedurende die week.

Toen had ik zo iets: feitelijk zijn wij toch een bende dikke egoïstische gelukzakken hé?

mijn man en ik zien elkaar niet zo héél veel maar we zijn er bijna altijd voor de kinderen, mevr Metro heeft eind september nog 7 verlofdagen staan en kan vrijelijk kiezen tussen één week stressen en haar verlof verder opsparen of haar verlof opnemen en met haar zoontje door te brengen.

Ondertussen dacht ik aan al die (om een of andere reden) alleenstaande moeders (of vaders) die zelfs niet kunnen overwegen die stress-momenten gewoon op te vullen met verlof die dag in dag uit moeten overwegen hoe ze de boel geregeld krijgen die ’s morgens én ’s avonds moeten rushen.

maar ook hoe gelukkig ik mijzelf mag prijzen dat ik op 4km van mijn werk woon 2minuten mét de auto (jaja zo leeg ben ik wel) mijn werk is amper gedaan en ik ben alweer thuis. als ik naar Brussel moet ben ik per dag 4 uur meer kwijt

 

ewel aan al die forensers: sjapo

 

en terwijl mevr Metro zich druk maakte om haar komende stress week en ik mij afvroeg of ik wel op tijd thuis ging graken vond een paar km verder iemand het nodig zijn dochtertje te vermoorden als verdiende straf voor zijn vriendin. Nu dan liever mijn mevr Metro die ziet haar zoontje tenminste graag

ze kunnen mijn *piiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiep* kussen

dat het nu wel degelijk genoeg geweest is met K&G sint pieters

ten eerste was de zoon nog steeds “te slim” (duh?)

ten 2de was de dochter haar fontanel nog steeds te groot maar “moest ik mij nog steeds geen zorgen maken”

en ten 3de waren ze alletwee zéééééééééér gezond

zodanig gezond dat de zoon daags nadien met een bronchite zit en de dochter serieus int oog moet gehouden worden

zodanig gezond dat de zoon voor de 3de keer in zijn leven aan de antibiotica zit (3 keer nadat K&G bij hoog en bij laag gezworen had dat de zoon hélemaal niet ziek was.

zodanig gezond dat het kind ook nog eens hees is omdat hij nog net geen angine heeft

 

zodanig gezond dat ze allemaal mijn *piiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiep* kunnen kussen en wij K&G sint pieters vaarwel zeggen.

 

 

oja wat de dochter haar fontanel betreft volgens de huisarts:

‘ge hebt ook mensen met ne grote neus en ge hebt er met ne kleine neus, alleen is dat wél voor de rest van hun leven’

 

merci

het kan hem niet schelen en feitelijk doet het er ook niet toe

‘wa is da’ vraagt de zoon terwijl hij uit het autoraapje kijkt

‘dat is ook een brug pop maar dees staat niet open omdat de boot hier nog niet is’ antwoord ik in de veronderstelling dat de zoon het daarover heeft zijn vorige “wa is da” betrof nl wél een openstaande brug.

in de spiegel zie ik de zoon mijn gefronst aankijken en hij kijkt weer naar buiten ‘MA MA wa is da’

ok verkeerde antwoord

een blik naar buiten leert mij dat we gezellig voor het licht staan aan de kruispoort.

‘D’as de kruispoort pop’

‘kjuispoot’

‘ja de kruispoort, dat is een stadspoort popjewant vroeger kon je niet zomaar in en uit rijden in de stad je moest langs de poorten en soms mocht je dan niet binnen of je moest betalen of de poorten gingen toe voor de nacht of als er oorlog was of ‘

 

‘isse kasteel hé mama’

*sugt*’ja pop is een kasteel hé’ gelukkig springt op dat moment het licht op groen en kan ik voortrijden mij afvragen waar de zoon het woord “kasteel” heeft opgevangen maar zonder al te beschaamd te zijn dat ik een 2jarige stadsgeschiedenis wou opdringen die zijn petje nog ver te boven gaat terwijl ik helemaal niet zag dat het gewoon een kasteel zou kunnen zijn.

een beetje verder staan we voor het volgende licht

‘wa is da?’ klinkt vanop de achterbank

‘dat pop is de gentpoort, want steden hadden altij..’

‘isse ook een kasteel hé mama’

 

juist

 

ik moet nog veel leren