Maandelijks archief: september 2009

goed gek

“T. doet het heel goed op school” staat er vandaag in de zoon zijn agenda

en even, héél even vind ik juf Griet (frouw grietje zoals de zoon zegt) de mooiste, liefste, knapste en vooral inelligentste vrouw van heel het westelijk halfrond en ver daarbuiten.

coupe

IEDEREEN vind de nieuwe coupe van de zoon fantastisch, super, cool, en andere superlatieven

IEDEREEN is het er over eens de zoon is nu een echte kleine jongen

IEDEREEN is dolenthousiast over zijn gekortwiekte lokken

IEDEREEN behalve ik

ik mis zijn lange, zachte  lokken

ik mis zijn babycoupe

ik ben helemaal ni klaar voor grote jongescoupes laat staan dat ik klaar ben voor een grote jongen

ik snap het ni zo goe

t lijkt wel gisteren dat ik een zwangerschapstest deed en nu is hij écht een kleine vent waar zijn die afgelopen 30 maanden ingodsnaam naar toe verdwenen

wat heb je vandeweek op school geleerd, zeg het eens kleine man

dat niet alles wat je nageslacht op school leert met evenveel enthousiasme wordt onthaald thuis mag duidelijk wezen:

op vlak van motoriek: neuspeuteren en nadien met de tong de restjes van je bovenlip oplekken

op vlak van taal: de verderen uitwerking van het gebruik van het woordje ‘neen’ (tot profecioneel niveau)

op vlak van sociale omvang: de juf en de kindjes preferen boven je eigen familieleden

op vlak van eten: kleine comedies opvoeren en in de stoelhangen als een volleerde 16-jarige terwijl je verkondigd ‘neen noeg, pele NU’

op vlak van drinken: volledige crisissen tentoonspreiden als het appelsiensapje geen “stokje” heeft en vooral niet wachten tot je moeder van ergens anders een stokje heeft opgeduikeld.

 

echt school : ze gaan met rasseschreden vooruit

de kleine overwinning

vanmorgen toen ik de zoon afzette in’t school besloot hij dat hij de school toch niet zo leuk vond.

“schole neen” deelde hij mee, naar mijn bescheiden mening had hij daar wel nét iets eerder mee mogen afkomen dan aan de deur van de klas en de jas al aan de kapstok

‘wil jij niet naar school?’ vraag ik ‘neen’ klinkt er kordaat. ‘Maar school is toch leuk’ probeer ik nog heldhaftig ‘Neen’ wijkt de kleine man niet van zijn standpunt

‘juffrouw Griet is toch lief?’ vraag ik gemeen ‘neen’ zegt de zoon.

Ik glunder stiekem en zou hem eigenlijk gewoon weer naar huis willen pakken, al weet ik ook wel dat dat helemaal geen goeie oplossing is

even plots als net ervoor verandert de zoon weer van gedacht en loopt alsnog het klasje binnen.

 

‘Smiddags zet de man de zoon af aan’t school, en als hij in de wagen stapt zegt hij trots ‘de zoon is gek op juffrouw griet, hij vloog recht in haar armen’

 

nuja ik heb toch mijn kleine troost gehad ’s morgens is juf Griet hélemáál niet lief, ’s morgens ben ik lief

 

en ik alleen

pompaf

toen de zoon over de middag naar huis kwam om te eten was hij al pomp af maar niets aan te doen hij moest en zou terug naar ’t school.

‘S avonds was het bazeke uiteraard helemaal kaduk maar gelukkig hij was echter zo moe dat hij de moed niet kon opbrengen om te eten. Zelfs de salami van tussen zijn boterham pulken zoals gewoonlijk was te veel gevraagd. Om 17u30 was de kleine man al in dromenland en dat heeft hij volgehouden tot ik hem van de morgen ging wekken om terug naar t school te gaan.

Als ik vroeger had geweten dat het school zo goed zou zijn voor de kleine man zijn saapust kad hem al vroeger gestuurd .

Van de morgen stond het ventje al terug te trappelen om naar school te vertrekken ook al had hij nog niet ontbeten (ni erg hij had geen honger) of was de dochter nog ni aangekleed (maakt ni uit die kon gerust thuisblijven)

heel de weg vroeg hij voor de zekerheid ‘sjole gaan hémama?’

wij zijn blij zeker dat de zoon zo graag gaat?

 

ja hé?

natuurlijk

zo de zoon is vertrokken

en aangekomen

het kon voor de kleine man niet snel genoeg gaan voor mij kon het niet traag genoeg gaan

En voor de man hoevet allemaal niet zo dramatisch

heel de wereld mag een traantje wegpinken of thuis niet te genieten zijn de eerste schooldag van het oudste kind alleen ik niet of zoals de man zegt “och jong”

ewel ik vind dat wél erg al weet ik niet waarom

natuurlijk zal de zoon zich daar amuseren

natuurlijk zal hij leren

natuurlijk zal hij vriendjes maken allemaal natuurlijk

maar zullen ze zo natuurlijk goed op hem letten? Want hij is watervlug

maar zullen ze zo natuurlijk veel van hem houden? Want hij is maar 1 van de kindjes

maar zullen ze hem zo natuurlijk troosten als hij verdriet heeft of is gevallen? Want er vloeien daar vele traantjes

Natuurlijk mis ik hem. Want hij is mijn zoon

de grote zoon

de fiere zoon

de zoon met de boekentas voor de sjool

de zoon mijn zoon mijn popje

let goed op hem juf Griet want voor u is hij slechts 1van de 14 voor mij hij alles

aftellen

iedereen slaapt nog logisch de wekker staat immers maar op 7uur

Ik daarintegen heb al gans de nacht secht geslapen en ben uiteindelijk maar opgestaan

om aftetellen

nu bv is het 1 uur en 34 minuten voor ik de zoon afgeef aan de schoolpoort

de zoon wou gisteren al naar school

en eergisteren

en de dag ervoor

nog 1 uur en 33 minuten