Maandelijks archief: december 2009

van kerststress, papierplezier en waterellende

Ik had het zo mooi uitgerekend, ik had zelfs uitgetest hoeveel tijd ik nodig had om mijn hapjes te bereiden
Ik had mijn 5 minuten bij de tandarts ingecalculeerd
Alles leek perfect
tot de tandarts, die anders zo stipt is, mij zonodig 35 minuten moest laten wachten, waardoor ik ook nog eens net aan mijn auto kwam toen de camion vande delhaize toekwam om te leveren en een of andere trut net achter mijn auto bleef staan omdat ze ENKEL EN ALLEEN DIE UITGANG wou gebruiken waardoor ik na veel gepalaver haar zover kreeg mijn laten uit te rijden maar ik wel verplicht was de hele parking in achteruit te rijden totaal tijdverlies: 54 minuten
gevolg STRESS
en idd tegen ’s avonds bleek ik net dat uurtje te kort te komen om al mijn hapjes af te werken.
Al denk ik niet dat er iemand met honger naar huis is gegaan maar daar gaat het niet eens om
Bovendien stress ik blijkbaar graag. Ik doe het mijn eigen (en mijn gezinsleden) allesinds elk jaar opnieuw aan ergens in de namiddag begin ik dan te roepen dat “ZE NIET ONDER MIJN VOETEN MOETEN LOPEN” en “IK GRAAK NOOIT OP TIJD GEREED” gevold door “KGA NI GENOEG HEBBEN”
eens iedereen aan tafel of in de zetel zit is voor mij de fun er feitelijk af, dan zou ik het liefst gewoon gaan slapen want mijn deel in de feestvreugde is geleverd.

Voor de zoon begint het dan pas, Het kind heeft het nog steeds over de “véél kadootjes gekrijge, hé mama”
waarmee hij gewoon wilt zeggen dat hij van iedereen het papier mocht afscheuren en de kadootjes met zichbaar genoegen mocht uitdelen. Eens het papier eraf is voor hem ook de lol eraf.

Tussen het eten en de kadootjes door werden we nog geplaagd door onze dakgoot en de dooi en regen het water zeikte (om het maar een proper te zeggen) en mas binnen en we stonden dus op kerstavond met de trekker in de hand, de emmers en dweilen in aanslag water te hozen.

Maar voor de rest van het weer een geslaagd feestje, lichtelijk vochtig, behoorlijk gestresst maar wel geslaagd

Advertenties

prijs voor originaliteit

OK mijn erste reactie was misschien niet een van uiterst enthousiasme

ik was dan ook lichtelijk verbaast, ok toegegeven: stom verbaast

Wat zijn kleine kinderen nu in godsnaam met een boom?

Maar dat is het nu net: jong, nog een heel leven voor zich en met de mislukte top van kopenhagen in het achterhoofd hebben mijn 2 rakkers nu wel hun eigen kleine bijdrage aan een beter milieu geleverd hun eigen klein beetje gezonde lucht

Ik ben best trots dat zij hun piepkleine bijdrage geleverd hebben aan een compleet nieuw bos en best wel trots op mijn zus en schoonbroer dat zij zo origineel durfden te zijn; na al de boeken die de zoon en dochter deze kerst gekregen hebben hebben zij het houtbestand weer een beetje opgekrikt

en als u ooit (na 11 november 2010) in de buurt van leuven komt meer bepaald in Loonbeek en daar een bos(je) tegenkomt denk er dan aan mijn kinderen zijn trotse eigenaar van een fractie van dat bosje een fractie van,ook, UW zuivere toekomst

www.planteenbos.be

verkocht en bekocht

De zoon is verkocht; helemaal holderdebolder verkocht aan zijn Nonkel Sylver.

Het is Nonkel Sylver voor en achter. Gaan zijn oogjes open is het al “Nonkel Sylver wakker maken”  (Gelukkig voor de nonkel sylver in kwestie laat de mama (ik dus) dat niet toe anders was de beste jongen ook al wakker om 6uur) en dat gaat de ganse dag maar door  “Mijn nonkel Sylver” (allé dus ‘ZIJN’ nonkel sylver hé voor alle duidelijkheid), Nonkel sylver eten, Nonkel Sylver spelen, Nonkel Sylver poepezitte, nonkel Sylver komen, Nonkel sylver Mat zitten en zo voort.

Dat de Nonkel Sylver in kwestie niet door het lint gaat is op zich al een prestatie, maar als Nonkel sylver een prototype is voor de rest van de (bijna) 17 jarige in ons landje wel dan mogen we gerust zijn dan valt het nog dik mee met onze jeugd van tegenwoordig.

Voor de mama (ikke dus) is het toch wel allemaal een beetje slikken waar het vorige week nog “MijnMAMA” (dus ZIJN mama) was en de zus alblij mocht zijn met de papa, is de mama dus gedegradeerd het is nu MIJN Nonkel Sylver (dus de zijne) en De zus krijgt uit medelijden Papa én Mama. Zus krijgt ons 2 nadat de zoon ons met een blik heeft duidelijk gemaakt dat dat niet meer dan eerlijk is, wij 2en samen komen nl nog belange na niet aan de enkels van Nonkel Sylver.

Maar Donderdag donderde ik helemaal van mijn voetstuk. De man daarintegen was helemaal ge-upgrade getuige daarvan het volgende gesprek

“MIJN NONKEL SYLVER”

‘ja maar ook ve nonkel van Zus hé’

“..NEEN MIJN nonkel Sylver, SUS euh PAPA”

‘AH? en wat krijgt mama dan?’

…. denkt duidelijk na

“AH! MAMA… IJsje”

gelukkig kan ikmij een beetje troosten aan de gedachte dat ijsjes in de zoon zijn wereldje héééél belangrijk zijn maar ik hoop toch dat ik een stukje vienetta krijg en geen mini hoorntje van de Lidl

namen met een “S”

het zou een opdracht kunnen zijn in een of andere televiesiekwis, maar feitelijk wil ik maar gewoon zeggen dat ze verboden zouden moeten worden.

Natuurlijk omdat ik een van die mensen ben die het zonder fout (o ironie) steeds heeft over Stom Steels (sorry meneer Steels) De zoon heeft mijn spraakgebrek duidelijk geërfd hij heevet over “sonkel Sylver”

nuja voor de trotse eigenaars van een naam kan het altijd erger je kunt zo als man bv maar eens jarenlang “Tante Jurgen” genoemd worden

en ik als door en door slechte moeder verbeter dat niet, nee hoor daarvoor vind ik Tante Jurgen gewoon te grappig

(en nu behoor ik te zeggen Sorry Jurgen)

dus bij deze: Sorry hé… Tante Jurgen 😉

van de pot gerukt

zoals zoveel ouders zijn wij uiteindelijk gevallen voor het “beloningssysteem” als de zoon op ’t wc of het potje gaat.

hij mag dan magneetjes plakken (kwestie van geen honderde stikkers te moeten kopen)

nu heeft da 1 klein onvoorzien ongemakje:

de zoon weigert van het potje te komen

hij wilt niet spelen wilt geen tv kijken wilt niet lezen

tis allemaal NEENEENEE!

fijn hoor dààr had niemand ons voor gewaarschuwd

tis topen dat hij tegen kerstavond van gedacht is veranderd

of ik ruk hem van de pot

de oorsprong van kerstmis

is er u ook ooit wijsgemaakt dat kerst oorspronkelijk een heidens feest was? om het lengen van de dagen te vieren? met grote vuren en stukken fruit die in de bomen werden gehangen?

werd er u ook vanalles wijsgemaakt op school dat u klakkeloos aannam?

want kerst beste mensen word gewoon gemaakt door bijna 3jarige jongentjes

bij ons toch

de zoon mocht helpen met de kerstboom optzetten en te tuigen en bekeek na afloop het resultaat

knikte tevrede nen kondigde trots aan “mama ikke kerstmis gemaakt”

zo

nu weet u ook waar kerst vandaan komt

gewoon uit mijne living

masters in geduld

iedereen die een tijdje met 2 à 3 jarigen moet optrekken en dat overleeft zonder a) grijs haar te krijgen b) zijn haar uit te trekken of c) de neiging te krijgen om te emigreren naar een hééééél ver en héééééél onbewoond eiland verdient volgens mij ferm een diploma in geduld

volgende conversaties zijn bij ons legio

“boterham hebben”

‘wat zeg je dan?’

“dankuwel”

‘neen alstublieft’

“asseblief”

‘boterham met choko?’

“ja”

….

“NEEEEEEEEEEN ni choko fleesje”

‘jama ge heb net een boterham mét choko gevraagd’

“NI CHO KO   FLEESJE”

‘bon dus een boterham met vlees maar ook de boterham opeten hé’

“NEE fleesje”

“kaasje hebben”

‘ge wou net een boterham met choko en dan vleesje ge gaat da nu opeten’

“KAAAAAAAAAAAAAAAS”

ge gaat dan uiteindelijk moegestreden kaas halen en wa zegt de kleinen duvel dan

“genoeg”

zonder ook maar 1 hap te hebben gegeten

de zelfde conversaties vinden plaats ivm drank, speelgoed enz

maw master in geduld