Mama Toch!

“Mama Toch!” kweekt de zoon door het huis zijn handjes al dan niet in zijn zijde.

“maar mama toch” zucht hij op een toontje waarvan ik dacht dat het voorbehouden was voor moeders. Vol genegenheid en begrip en wetende dat je het object van je frustratie zowiezo onvoorwaardelijk liefhebt.

Persoonlijk vind ik da zoon zijn aandacht dan misschien wel lief en meestal wel grappig maar zijn timing laat soms te wensen over.

als de zoon voor half Brugge kweelt (terwijl ik niets vermoedend  naar ’t WC wil gaan)

“MAMA JE BROEK ZAKT AF, (*sugt*) MAMA TOCH!”

voel ik mij een ietsiepietsieheelkleinbeetje in mijn bloot gat gezet

letterlijk en figuurlijk dan deze keer

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s