Dagelijks archief: 17 juni 2010

Ik Ben MAMA

De jongste zoon is alweer een maand oud

En sinds dat hij zich bij ons gezinnetje gevoegd heeft is er iets heel belangrijks veranderd

mijnen frang/euro is eindelijk goed en wel gevallen

ik ben MAMA

Niet dat ik de 2 anderen niet als mijn kinderen beschouw maar vaak had ik zoeen soort gevoel van “leuk toch dat iedereen denkt dat het mijn 2kadees zijn” als of ik de babysit was die deed alsof het haar kinderen waren

maar nu, sinds de geboorte van zoon-nummer-2 word ik’s morgens wakker en denk “fuck die lawaaimakers die geen klok kunnen lezen zijn van mij” (aangevuld met de gedachte “en wacht dus maar tot ge 16 zijt en van uw eerste fuif in’t jeugdhuis thuiskomt”)

als ik ze door het huis zie/hoor denderen weet ik “die zijn van mij”

en als ze gillen/roepen/huilen/fluisteren “Mama” zeg ik ja en mijn hart voelt , ja ik ben u mama en jullie zijn mijn grootste schatten

adieu, farewell, auf wiedersehen

Vorige week nog had ik een ongelooflijk gevoel van heimwee

Hoewel ik mijn kinderen doodgraag zie had ik graag nog eens een ouderwets avondje “sterre” gehad

U weet wel zo een avondje waarbij er aan een zodanig tempo werd getrakteerd dat het na een tijdje eerder leek alsof je een professionele pintjesverzamelaar was dan een semi-professionele pintjes heffer.

Waarbij de discuties konden gaan over of de kleur van iemands nieuwe T-shirt al dan niet bij zijn ogen paste tot welke politieke partij de voorkeur droeg. Of het gebruik van het west-vlaamse woordje “wuuv(etje)” ( 🙂 ) al dan niet politiek correct was en of de astrid-bike winnaar terecht was.

Zo een avondje waar je met niets of niemand en al helemaal niet met de klok rekening moest houden en ge u de volgenden dag kon verbazen over de hoeveelheid koppijn die u te beurt viel. per slot van rekening had ge helemaal niet (te) veel gedronken, op dat 1 laaste pintje na dan.

Toegegeven het café als dusdanig bestaat ni meer maar zo moeilijk kon het toch niet zijn de cafébaas te overtuigen nog eenavondje zijn café over te nemen.

Zoals zo vaak met, niet zo slechte ideeen, denkt ge er wel aan maar hebt ge altijd tijd genoeg

soms niet zo blijkt

Robert, voor vele onder ons dĂ© cafĂ©baas van onze “jeugd” heeft de pijp aan maarten gegeven

Adieu Robert, endoet de groeten aan De Grote Cafébaas Daar Boven

het ga je goed en

merciRobertmerciRobertMerciiiiiii