osessies op kindermaat

sinds vorige week is de zoon geheel geobsedeerd door de dood

“ik ga jou hélemaal dood doen” gilt hij

en ik zouliegen moest ik zeggen dat het mij niets doet, ik ben behoorlijk inmijn gat gebeten dat mij, hoewel hij geen besef heeft van wat hij roept (hij weet toch dat het niets leuk is), mij hélemaal dood wenst terwijl Omer toch maar een béétje dood is.

daarstraks hoor  ik vanuit de speelkamer het volgende fictieve gesprek

“allo politie?”

“ja mijn mama is dood hé”

“ja en Omer ook”

“ja dag politie”

zo nu weten die het ook al.

ik hou mijn hart vast voor de volgende keer dat de zoon op dagkamp gaat of mee naar de winkel mag…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s