Dagelijks archief: 12 augustus 2010

Borstschoenen

‘mamaah ik wil borstschoenen’ roept de zoon-nummer-1 enthousiast op de achterbank

‘watte?’ antwoord ik behoorlijk verbijstert

‘ik wil BORSTschoenen mama’ herhaalt hij met iets meer aandrang

en nu weet ik wel dat ik mijn kinderen niet veel kan weigeren maar ik zie mezelf toch nog niet op donkere maanloze nachten de straten van onze lieflijke stad afschuimen op zoek naar, niet al te vrijwillige slachtoffers om hun borsten te amputeren, om daarna op gure winteravonden terwijl ik met een oog naar de pappenheimers kijk daar schoentjes van te maken. Onmiddellijk erop bedenk ik mij dat ik door die weigering van de zoon-nummer-1 misschien wel een seriemoordenaar maak en dan alsnog op gure winteravonden terwijl ik … enzo.

“mamaahah ik wil BORSTSCHOENEN” zegt de zoon-nummer-1 half over zijn toeren omdat ik niet reageer

het duurt wel even voor mijn frank valt deze keer “ha sportschoenen”

“ja!” zegt te zoon enthousiast omdat ik hem eindelijk snap “om te borsten”

ik had het kunnen weten

de zoon zegt nl geen borsten neen die zegt worsten wat resulteert in volgende conversatie

“merlijn eet van mama haar worsten hé Ninke”

‘jah wosjten” herhaalt de dochter vol bewonderen

‘neen Ninke woRRRRRsten” verbetert hij “Merlijn eet van mama haar woRRRRRRRsten”

“jahaa wosjten’ bevestigd ze nog steeds met een blik vol bewondering

‘woRRRRRsten Ninke WORRRRRRSTEN’

‘Wosten’

‘ja flinke Ninke’

‘finke Ninke’

zo dat spraakprobleem hebben ze ook weer van de baan geholpen

van het leger, apothekers en K&G

Omdat de zoon-nummer-2 straks naar K&G mag en omdat ik zijn Rotarix vaccin nog niet heb spurt ik deze ochtend de apotheker binnen.

De vrouw bekijkt het briefje vraag “is da voor de jongste?” , ‘huhu’ knik ik en vraag mij af voor wie het anders zou kunnen wezen, zij daarintegen schiet in de lach en zegt “allé ze recruteren ze vroeger en vroeger”

“ein?” zeg ik op een nogal intelligente wijze

“kga toch even moeten bellen om te zien of dat ik dit mag aanvaarden want das voor het leger” zegt zij volledig mijn intermezzo negerend

“ewa?” zeg ik zo mogelijk nog intelligenter en begin € tekentjes voor mijn ogen te zien bij de gedachte dat ik de volle pot moet betalen en vraag vertwijfeld “jama en als ge da nu ni moogt aanvaarden hij moet da vandaag hebben en…”

“ola ola” zegt zij “nog ni panikeren ik ga eerst es bellen” en het ligt op het puntje van mijn tong om te zeggen ‘seg ge zijt mijn moeder ni se’ want die zegt ook zo een dinges

na wat een en weer gebel krijg ik het verdoemde vaccin toch mee.

Een paar uur later blijkt dezelfde jonge arts als vorige keer dienst te hebben en ik deel hem toch fijntjes mee (mijn innige vriendschap met K&G indachtig) dat ik wel wat moeilijkheden had met het voorschrift “och ja zegt hij das allemaal tzelfde maar ze zijn gewoon bang om hun geld niet weer te krijgen, ge hebt gewoon ne moeilijke apotheker”

ik sta net op het punt mijn apotheker te verdedigen als hij zich laat ontvallen “Uw zoon doet het wel nog goed maar hij is toch fameus gedaald op de curve” en hij draait het dossier zodat ik zijn bibberige lijntjes zelf kan volgen

doordat mijn apotheker noch mijn moeder aanwezig zijn om te zeggel “olaola nog ni panikeren” panikeer ik er lustig op los. Ik zie de zoon-nummer-2 al aan verschrikkelijke ziektes lijden waardoor hij ni meer bijkomt of groeit.

totdat ik tussen neus en lippen kan opmerken “de zoon-nummer-2 wordt volgende week 3 maand das 12 weken environ en ni 16 azo”

“oh” reageert de K&G-arts al even intelligent als ik die morgen en begint weer driftig lijntjes te trekken “ah” zegt hij nog steeds op intelligente wijze “dan doet ie het nog altijd goed

“ja” zeg ik “stom hé da ze u da in die 7 jaar ni leren de overeenkomst van weken en maanden”

en ik stap naar buiten met het gevoel dat ik mijn apotheker toch een beetje gewroken heb

en voor de cijfergegadigde onder u 3maand min 5 dagen, 7kg 40 gr en 65cm