van oeioei en van wormen

de zoon en de dochter staan keitjes te keilen (om het zo maar eens te zeggen)

ik roep (van ver) dat ze daarmee moeten stoppen (of toch allesinds op mijnen auto)

ze verleggen hun smijtterrein een kleine 40° maar blijven toch steentjes gooien

in slenter tot bij hen

en de dochter die net een volgend steentje opraapt ziet mij staan

“oeioei” zegt ze en ze laat geheel onopvallend het steentje terug vallen snokt een hand (nuja 2 handen) vol gras uit de grond en zwiert da in de lucht “gjas gooien” zegt ze er voor alle duidelijkheid bij.

Haar broer die mij nog niet heeft opgemerkt bekijkt haar een beetje vreemd maar gaat zelf lustig voort met steentjes keilen

“Ewel?” vraag ik uiteindelijk

hij verschiet een klein beetje maar herpakt zich razendsnel

“ah mama! tis wij wormen zoeken” legt hij uit

“ah zoeken jullie wormen?” speel ik het spel mee

“jaa” antwoorden ze in koor

” en waarom zoeken jullie wormen” wil ik toch graag weten

“om op ons hand te zetten hé mama” zegt den oudste snotaap

“waarom moet da op uw hand” wil ik weten

“omdat da kriebelt hé” zegt hij terwijl hij een kriebelbeweging op zijn handje maakt

“hebt gij al wormen op uw hand gehad da ge weet dat da kriebelt” vraag ik een beetje verbaast want tis teerste dak ervan hoor

“ah neen hé mama” zegt den oudste terwijl de middelste ernaast heftig haar hoofdje schud “daarom da wij ze zoeken hé”

ah ja… ik haddet kunnen weten hé

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s