Maandelijks archief: september 2010

geachte

liefste K&G,

Ik bennet u weet wel jullie beste vriendin. Misschien herinneren jullie het nog dat ik een weekje geleden bij jullie op bezoek was met mijn zoon-nummer-2, mijn jongste spruit, mijn oepiepoepiesnoepie, mijn Lijnemijne. U weet wel die troela die dacht dat haar zoon-nummer-2 tandjes aant krijgen was. Manmanman wat hebben we toen gelachen hé? 4 maand en tanden? hilariteit allom. Wetet nog?

Da was een goei hé?

Manman ben er nog ni goe van, van al da lachen.

Misschien denken jullie ook wel dat ik jullie een bende incompetente oude zakken vind, maar das ook maar om te lachen.

Zullen we afspreken da als ik volgende keer nog eens langskom we het houden op meten en wegen? daar kan nu eigenlijk niet zoveel mee misgaan hé? En de commentaren houden we dan ieder voor zich, okidoki?

keep on smiling want lachen is gezond

dikke kusjes

Isma

ps: de zoon-nummer-2 is sinds vandaag trotse eigenaar van tand-nummer-2. Das lachen hé?

tandloosloos

hoewel het de 3de keer is duurt het een tijdje eer mijn frank valt. En laat ons eerlijk zijn een zoon-nummer-2 die uw borst als bijtring gebruikt het passeert niet geheel pijnloos én het had een weggevertje moeten zijn maar neen hoor het duurt toch een poosje eer ik zo iets heb van “wat de hel? zegt dattet ni waar is hé?”

maar het is wel waar. En hoewel de zoon-nummer-2 er nu nooit echt heeft uitgezien als een pasgeborne toch is deze volgende stap er eentje te veel. Ik ben nog maar net aan het wennen aan het feit dat ik weer aan het werk ben en nu moet ik al laten doordringen dat de zoon-nummer-2 helemaal baby af is.

hij had het bijna gehaald trouwens de kleine vent: zoon-nummer-1 had zijn eerste tandje 1 week voor zijn 6 maand, de dochter 1 weer voor haar 5 maand en de zoon-nummer-2 was er bijna in geslaagd dus voor een 1ste tandje te produceren een week voor zijn 4 maand maar neen dus.

En het ergste van al K&G had voor 1 keer gelijk vorige week nog zij de dokter daar “jah jah tandjes tzal toch niet voor direct zijn”

neen twas voor een week later 4 maand en 4 dagen

als hij met de rest ook zo rap is moet hij binnen een maand beginnen zitten en kruipen en binnen 2 maand gaan staan.

we houden u op de hoogte

Test 1 2 3 test

de zoon-nummer-1 is aan het testen geslagen.

Vant weekend was ik de klos. Ik had hem net gezegd dat voordat we naar binnen gingen eerst al het speelgoed buiten moest opgeruimd worden en dan volgde de volgende conversatie:

“Ja?!? (ferm uit de hoogte) Ík dènk het niet”

“eum en ik denk da nu ne keer wel si” zeg ik

“zijde gij daar zeker van?” vraagt de snotneus

“ja” antwoord ik hem

“ewel” zegt meneer den 3 jarige hangend op de tuinbank zonder mij een blik waardig te keuren “da zal dan toch effekes moeten wachten si”

ik ben mijn afwasmachine gaan uitruimen kwestie van niet daar, terplekke, te bulderlachen.

groot was dan ook mijn genoegen toen ik vandaag hoorde dat ik niet de enige ben die op het rooster gelegd word.

zo vandaag in’t school, ik kom toe om de prins-der-3-jarigen op te pikken als de zorgjuffrouw (juf Liliantje) mij tegenhoudt “uw zoon-nummer-1 heeft vandaag 2 keer in zijn broek geplast”

“ewa?” vraag ik een beetje uit de lucht vallende want de onnozelaar is toch al een tijdje proper

“ja” zegt ze “en hij zei ‘is toch ni zo erg hé'”

ik zie het al zo voor mij. Dat is tegenwoordig zijn zinnetje voor alles wat er fout loopt, er valt iets : “is toch niet zo erg hé mama” hij smost: “is toch niet zo erg hé mama” enzovoort

Juf Lilliantje daarintegen, de goedheid zelve, die gaat dan waar geantwoord hebben “neen jongen da is ni erg, een ongelukje kan gebeuren”

waarop de duvel-in-het-doosje prompt terug in zijn broek plast en met het zelfde excuus komt “is toch niet zo erg”

Juf Lilliantje dan misschien wel de goedheid zelfde maar ook alles behalve onnozel vindt het deze keer wél erg want “je bent toch al groot hé jongen dan is dat niet zo flink hoor want jij kan toch opt toilletje gaan hé”

de tester himself bekijkt haar es haalt zijn schoudertjes op en deelt mee “aja tis goed dan ni hé” en gaat van de slag terug op het toilletje

ik, de stoere

Bij mijn eerste werkdag met zoon-nummer-1 heb ik hem gewoon afgezet bij de dagmoeder. Eerlijk is eerlijk ik was er van overtuigd dat ik hem nooit meer zou zien en toch heb ik hem afgezet en zonder blikken of blozen gaan werken. Zonder achterom te kijken.

Mijn eerste werkdag bij de dochter mocht ze thuis blijven de papa was daar. Eerlijk is eerlijk had ze naar de damoeder moeten geweest zijn kware niet gaan werken en nog steeds eerlijk ik was meer van mijn melk door KdG en zijn stunt dan door het feit dat ik de dochter achterliet. En de eerste werkdag dat ze wél naar de dagmoeder moest verliep zoals bij de zoon-nummer-1.

De eerste werkdag bij zoon-nummer-2 zou dus een lachertje zijn per slot van rekening ben ik ondertussen ervaringsdeskundige, niets moeilijks aan.

tot daar de theorie. 3 maal is scheepsrecht zo ook bij het achterlaten van kinderen dus.

tranen met tuiten, van de moeder (ik dus) wel te verstaan. De zoon-nummer-2 liet het hem welgevallen.

Ik, de stoere dus

Ge zou er bang van worden

28 februari 2007 mijn eerste dag thuis met de zoon-nummer-1 : moeder vermoord haar 5 kinderen in Nijvel.

23 januari 2009: De dochter gaat voor het eerst naar de dagmoeder en ik terug aan de slag: Kim de Gelder slaat toe in Dendermonde

15- 16 september: Mijn laaste ‘verlof’ dag en de eerste werkdag de zoon-nummer-2 gaat voor het eerst naar de dagmoeder: kinderlijkje met doorgesneden keel gevonden in Eigenbrakel.

Ge zou er bang van worden en nog eens goed overwegen om aan een 4de te beginnen als er dan weer iets gebeurt, ik zou mij schuldig beginnen voelen

Van Multiple Choice met giscorrectie

Ik heb

-tranen in mijn ogen

-een krop in mijn keel

– een steen in mijn maag en

-een knoop in mijn darm

heb ik :

a) het verschrikkelijk moeilijk omdat ik morgen terug aan de slag moet

of

b) een stof allergie en buikgriep?

Van Jodelen en prozac

Gisteren ook de laatste show gezien? Met die 3 schoon madammen en Roland die niet schoon is en ook geen madam. Die 3 madammen ze zeggen mij niets behalve Eva de roovere van wie ik telkens zeg dak er eens een c van moet kopen.

Nu dit terzijde die 3 knappe madammen konden 3-stemmig jodelen, wat ze op vraag van de presentator  tentoonstelde.

het klinkt oubollig maar ik werd er zowaar prompt vrolijk van.

Jodelen een instant prozac gevoel als het ware