van nieuwe oude klasjes en tegenwerkende mobielen

Terwijl de zoon-nummer-1 naar school vertrekt alsof er slechts een weekend en geen 2 maand tussen zijn laatste bezoekje en vandaag zit ik de zoon-nummer-2 nog welgezind, dan nog wel.

Met zoon-nummer-1 heb ik op weg naar school dezelfde discussie  van de afgelopen 2 maand, hij wil naar juf Protima en ik en de school sturen hem naar juf Els, ni naar de jonge heer zijn zin want het is ZIJN juf Protima en daar moet niemand tussenkomen. Ik hoop er maar het beste van want ik zou ondertussen zo al wel een beetje moeten doorhebben dat ik hem echt niet meer op andere gedachten zal kunnen brengen.

als we uitstappen horen we in de verte al de schoolbel luiden “Mama is tijd” brult de zoon-nummer-1 voor half het stad wat een andere manier is om te zeggen “GIJ zijt te laat vertrokken ziedet nu” .Halverwege het straat horen we al een stem “wa is da?” vraagt de zoon “eum ik denk de directrice die zegt da we ons een beeke moeten spoeien want da ze gaan beginnen” (de zoon zijn school begint op 1 september altijd met een dansje van de juffen) “neen antwoord de zoon-nummer-1 is juf protima” en onmiddellijk zet hij een stapje sneller en ik hou wijselijk mijn mond die discussie gaan we niet meer aan denk ik. 2 minuten later blijkt dat ik er goed aan gedaan heb voor 1 keer mijn mond te houden want de stem in de micro is idd juf Protima (god weet hoe dat kind die stem herkende)

Met niet al te veel moeite en zonder tranen krijg ik hem zijn klasje binnen, het zelfde klasje van vorig jaar maar nu dus met een andere juf. De kindjes van vorig jaar nemen zonder verpinken hun oude zitblokken weer in al dan niet door eerst een ander kindje weg te duwen dat zich van geen kwaad bewust op e verkeerde blok had neergevlijd.

Ondertussen is zoon-nummer-2 nog steeds welgezind, nog wel

Amper 2 uur nadat ik hem heb achtergelaten haal ik de zoon-nummer-1 op

“wast leuk” vraag ik

“JAAAH!” brult hij

“wat heb je gedaan?” wil ik weten

“niks” weet hij te melden

“zijn er veel kindjes in de klas?” probeer ik verder

“neen” zegt hij en voor alle duidelijkheid schud hij nog eens stevig met zijn mooie hoofdje

“hoeveel dan?” peuter ik verder

“geen” meldt hij droog

zo dat belooft een saai jaartje te worden

ondertussen thuis brult de zoon-nummer-2 de longen uit zijn kleine lijfje. Het anders zo rustige kind is razende op zijn winniedepoohmobiel hoe hard hij ook trekt de poppekes komen niet los.

En dat hij hard trekt mag blijken uit het feit dathij zijn lijfje op en de mobiel naar beneden trekt maar de kans is groter dat hij den boel op zijn hoofdje trekt dan dat hij een tijgetje in zijn handje gaat hebben. Dus dat kind is ook weer mee met de tereurstellingen des levens en nu zo rond 20 uur valt hij uitgeput in slaap moe geburrelt en ik…

ik peuter voorzichtig een tijgetjesstaart uit zijn kleine vuistje

Advertenties

2 Reacties op “van nieuwe oude klasjes en tegenwerkende mobielen

  1. ge moogt aan de zoon-nummer-2 met de groeten van mijn dochter zeggen dat hij best nog wat meer oefent en/of harder trekt want die beesten kunnen daar dus echt wel af… (of heeft de mama ze vastgelijmt mischien na doortocht van zoon respectievelijk dochter nummer één? ) 🙂

  2. Het is Teigetje !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s