Van jongentjes en van meisjes (en van hoogdringende biologieles)

We vertrekken net aan ’t school als ik de zoon-nummer-1 op de achterbank hoor zeggen “papa is een jongen hé?”

“ja hoor papa is een jongen” antwoord ik

“en jij bent geen jongen” zegt de zoon-nummer-1 tegen e dochter “neen” zeg ik “zus is een meisje net als mama”

“jij bent een meisje, mama zegt da” klinkt er betweterig richting dochter op de achterbank gevolgd door “en meisjes zijn stóm”

omdat ik door het stadsverkeer moet laveren in volle spits kan ik niet direct mijn Moeiende-Moeder-Mond openen, gelukkig maar want de zoon-nummer-1 stelt onmiddellijk de dochter gerust:

“maar das toch ni zo erg hoor” zegt hij troostend “later als jij groot bent, lijk ik, dan krijg jij ook een tunnel, lijk ik, en dan ben je geen meisje meer en ook ni stom, goed hé”

‘jaah he’ klinkt het dwepend van de dochter haar kant helemaal niet beseffend dat haar broer haar zonet beledigd heeft en al helemaal in haar nopjes omdat ze later zoon-nummer-1 zal worden, blijkbaar.

goed iemand vrijwilliger om een paar kinderharten te komen breken?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s