Ridder T

Gisteren in volle avondspits en volle sneeuw”storm” ging ik met e zoon-nummer-1 boodschappen doen. Door de sneeuw de wind en de donkerte zag je amper een hand voor de ogen. Ik zie auto’s met een totaal onaangepaste snelheid over de parking racen en vooral schuiven.

Ik manoeuvreer de zoon op een andere plaats en hij vragt mij een beetje verbaast waarom ik dat doe.

Ik leg hem uit dat ik hem graag zie en dat de auto’s schuiven en dat ik niet wil dat de auto’s op hem schuiven. Aan de auto gekomen zet ik hem eerst in de auto, voor de sneeuw en de kou en de schuivende auto’s. Ik zet de boodschappen in de wagen en zeg dat ik onmiddellijk terug ben. Terug aan de auto vind ik de zoon-nummer-1 half in tranen. Ik vraag hem waarom.

‘omdat ik jou niet zag, en als de auto’s dan op jou schuiven kan ik jou niet redden’. Ik moet glimlachen maar krijg toch ook spontaan tranen in de ogen, ik zeg hem dat de auto’s gelukkig niet op mij zijn geschoven en dat hij de liefste jongen is die ik ken, mijn ridder’.

De zoon-nummer-1 is zijn angst al weer vergeten en zegt “Ah neen hé mama ik ben gewoon T en gij bent geen prinses”

 

neen ik ben geen prinses maar willen of niet zoon-nummer-1 jij bent mijn galante ridder T.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s