Maandelijks archief: november 2010

gewoon …

fun

Advertenties

boekbeest

sinds een aantal dagen mag je hem niet meer storen

al kan u hem over het algemeen niet eens storen u wordt geheel en al genegeerd

er was eend

hij houdt ook van afwisseling

hij leest ook niet alleen met hart en ziel hij leest met zijn hele lijfje

wanneer (h)a(d)[t] u voor het laatst een goed boek?

maar vermoeiend is het wel

 

wij zijn 2 vrienden, jij en ik

elke moeder zal het wel kennen, je kind in de luren leggen door te doen dat je weent.

Zo ik ook vanmorgen tegen de dochter “mama gaat wenen hoor, boooohoooohoooo snif snif”

De dochter op weg naar iets heel belangrijks draait midden in haar loopje zegt verbaast en bezorgt ‘gij niet wenen hoor ikke jouw kus geven” waarop ze het ook prompt doet.

Ze zet zich naast mij in de zetel, ik al met echte tranen in mijn ogen, zij legt haar handje op mijn schouder en zegt met een brede grijns maar heel serieus

“Wij zijn dikke vienden hé”

en klets ik was helemaal aant bleiten

 

zal me leren mijn kinderen een schuldgevoel proberen aan te praten

 

maar wij zijn wel 2 dikke vrienden zij en ik

opportunisme

laat ons eerlijk zijn het leven biedt zoveel meer aan de durvers. En aan degene die onderhandelen. Maar vooral aan degene die het kunnen uitleggen.

En uitleggen dat is nu net de dada van de zoon-nummer-1. Al helpt het natuurlijk wel dat hij het idool van de dochter is en dat elk woord dat uit zijn mond stroomt zowat pure poëzie is voor haar.

‘Gij zijt zondag jarig hé’ zegt hij langs zijn neus weg tegen de dochter ‘ja hé!’ beaamt zij vol overgave en ik denk “nu gaan wet gaan horen si” en ja hoor we hebben het gehoord.

‘ik wil ook jarig zijn, ik word fier jarig ik’ stoeft de zoon-nummer-1 op zijn sloffen afkomend ‘fier jaar hé’ weerklinkt zijn echo. ‘Gij niet hé gij zijt geen fier jarig hé, gij zijt nog klein hé’ Ah dat stoot toch op een minuscule doch koppige weerstand ‘NEE ni klein’. ‘Jawel gij zijt nog klein en gij zijt een meiske’ gaat hij nog een beetje door. Meisjes tis tegenwoordig zijn scheldwoord bij uitstek zo ongeveer lijk “stomkop” krak het zelfde volgens hem. ‘Neen ik ben een jonge’ burrelt de dochter ‘neen, neen gij zijt een meisje, een meisje zonder tunnel’ (nen zijn grootheidswaanzin is nog niet over).

De dochter komt huilend naar mij ‘ikke ni meisje zijn he mamaaahaaah’. ‘Toch wel muis jij ben een meisje zoals mama’ haal ik haar uit haar dromen. Het kind is verbijsterd en zet het nu helemaal op een brullen. ‘NEEEEUUUH!’ haar hele wereldje stort in ‘wil je dan geen meisje zijn lijk mama?’ vraag ik haar ‘NEEEUUUH!’ snikt ze ‘Wil je dan een jongen zijn lijk Broer?’ wil ik weten ‘NEEEEEEEEEE’ brult ze zo mogelijk nog luider. Eerlijk toegegeven da antwoord verbaast mij een beetje ‘wil je een jongen zijn lijk papa dan?’ probeer ik ‘JAAAHAAAh’ weerklinkt doorheen gans het huis. ‘allé dan’ en ik laat in het midden wat ik met dat antwoord bedoel en zij neemt het duidelijk in haar voordeel op want ze stopt prompt met krijsen. ‘ikke weent hé’ zegt ze nog even voor alle duidelijkheid moest ik die episode gemist hebben. ‘jaah meisjes wenen hé’ doet de zoon-nummer-1 er laconiek nog een schepje boven op voor alle gemak vergetend dat hij nog geen half uur geleden zelf de hele stad bij elkaar gebruld heeft want ‘zus heeft mij pijn gedaan’.

ik en de dochter mogen dan ondertussen uit het oog verloren zijn waar het over ging voor de hele meisjes-jongens-brulpartij de zoon-nummer-1 duidelijk niet ‘wilt gij eigenlijk wel jarig zijn?’ vraagt hij aan de dochter eens ze zich weer bij hem gevoegd heeft ‘ja?’ antwoord ze aarzelend ‘neen’ antwoord hij ‘neen?’ herhaalt ze al even aarzelend zo voorvoelend dat hij grote held bezig is haar in de luren te leggen maar nog ni wetend waar het naartoe gaat ‘ah dan zal ik jarig zijn’ stelt hij “grootmoedig” voor. ‘ja?’ ze blijft aarzelen ‘ ja hoor en dan krijg ik de kadootjes hé? ja hé? Mama ikke jarig zijn, Ninke heeft gezegd’ laat hij ook mij nog eventjes weten.

Juist ja, kzal er nog es over denken

Afscheid van een vriend

Mijn hele leven kende ik je al maar pas een 16 jaar geleden werden we echt close. Dag in en dag uit waren we bij elkaar. Steeds kon ik op je rekenen. Je zorgde ervoor dat er mij dingen lukte die zonder jou nooit zouden gelukt zijn en gaf zo mijn zelfvertrouwen een boost.  Jij zag details waar anderen alleen het geheel zagen.

Maar je viel zelf ook wel eens de ene keer al dieper dan de andere toch kwam je steeds weer bovenop. Je was sterk, of je leek het althans. Maar bij elke val moet je onzichtbare barstjes opgelopen hebben, of misschien was ik er blind voor, misschien stond ik voor jou niet klaar zoals jij voor mij.

Gisteren was het dan zover, de finale klap.

Het ga je goed en ik zal je missen mijn maat…

…bekertje

handen af van onze pedo-priesters

Monseigneur Leonard is van mening dat bejaarde pedo-priesters met rust gelaten moeten worden. Groot gelijk! Laat die oudjes toch met rust al die jaren van driftig heen en weer gepoep en af en toe hier en daar een mis opdragen heeft van deze mensen al zoveel gevergd.

Meer nog het wordt hoog tijd dat er een beschermingscomité wordt opgericht. Heel die heksenjacht kan absoluut niet goed zijn voor deze bejaarde knarren hun hele cardiologische huishouding.

Ik ben ook voorstander van de anti-discriminatie en daarom ga ik leonard nog een duwtje in de rug geven ALLE pedo-priesters moeten met rust gelaten worden. Per slot van rekening zou het helemaal niet eerlijk zijn dat ge als 64 jarige vervolgd kunt worden en als 65 jarige dan niet meer. Neen wij discrimineren niet op basis van leeftijd en dus is elke lul gelijk voor de wet kerkelijk of burgerlijk en kan elke soutanedragende liefhebber van jong vlees vanaf nu op zijn beide oren slapen. Gesteld dat hij daar tijd voor heeft natuurlijk.

Ik stel ook voor dat de priesters allerlande, naar analogie van de badgkes uit de jaren 80 vanaf nu een pin dragen met de tekst “touche pas a notre pedopriesters” als symbool stel ik dan in plaats van een hand wel een penis in erectie voor. En laten we zondag ook massaal de wekelijkse omhaling gebruiken om de geviseerde slachtoffers psychologische ondersteuning te geven men mag dat absoluut niet onderschatten zo op de vingers getikt worden over uw sexuele voorkeuren, ze gaan dat goed kunnen gebruiken zo een beetje psycho-sociale begeleiding.

Het wordt hoog tijd dat we ons met zijn allen spiegelen aan de kerk en heel deze boel bedekken met de mantel der liefde zoals de Heilige Katholieke Kerk al eeuwen alles met de mantel der liefde bedekt. Enfin niet alles maar toch het meeste echt zware feiten kan natuurlijk ook de kerk niet door de vingers zien u weet wel welke feiten ik bedoel: vrouw zijn, homofiel, aidsdrager, ongedoopte kinderen enfin van die dingen waar ge met recht en reden tot in de oneindigheid moet branden in de hel of opsenminst een verblijf in het vagevuur verdient.

dus nu zondag pakt iedereen zijne eigen pedo-priester een goed vast, geeft hem een schouderklopke en zegt dat het allemaal niet zo erg is. T zal hen deugd doen.

Ik persoonlijk ga een verblijf in de hel boeken, dat lijkt mij een stukse veiliger en minder hypocriet.

Van Kdie en pinsessen

peutergewijs zijn haarstaartjes met zo “mousse”rekkertjes niet het zelfde als haarstaartjes met gewone rekkers of speltjes zo bleek vandaag ten huize bij ons

Terwijl ik probeer ie of wat symetrische staartjes in de dochter haar, haar te fabriceren kijkt de zoon-nummer-1 met toenemende verbazing toe.

‘jij,jij… jij bent… jij bent KDIE’ hij stottert er zowaar van

de dochter kijkt hem totaal wezenloos aan voelt een beetje onwennig aan haar staartjes en verklaart zonder schroom ‘ooooh pinsesjes! IKKE PINSES ZIJN HÉ!?!’

en zeggen dat ze mij persoonlijk eerder aan Pippi langkous deed denken