muzikaal intermezzo

It’s 5 o’ clock and I walk through the empty streets…

Het is amper 3 uur in de namiddag en toch speelt dit liedje daar mijn hoofd. Al gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat de tekst in mijn hoofd lichtelijk aangepast klinkt, meer zo iets als It’s 5 o’ clock and I put al my kids to sleep.

het is dan ook zo een van die dagen. De dochter is ziek en ligt de hele dag de treunte en te bleiten. Het feit dat we deze nacht ten 2en met zen allen door de dochter uit bed zijn getrommeld omdat ze zich niet goedvoelde gevolgd door een nachtelijke kotspartij die ons noopte bed, kamer, knuffels en kind al dan niet in bad schoon te schrobben zal aan mijn humeur wel geen goed gedaan hebben, al klonk op dat moment  door mijn hoofd, op de tonen van “’s nachts na 2en komt het hele dak weer naar beneeen ” “’s nachts ten 2en komt het hele huishouden weer naar beneden…”. Het feit dat het den 2de nacht op rij was waar we ten 2en konden opstaan om (ik toch) pas te 4en terug in bed te kunnen kruipen zal mijn humeur nog vééééél minder deugd gedaan hebben.

naast een humeurige moeder en dochter telt het huishouden om dit moment ook nog een gefrustreerd zoon-nummer-2 die tegelijkertijd 3 tanden krijgt (en blijkbaar vindt hij dat niet leuk) en wilt rondstappen in zijn park maar dan niet terug kan gaan zitten (frustraties allom) én ook nog eens uit zijn park wilt om te kruipen waar hij dan aan den halft dat hij ziet niet eens mag aankomen (NOG méér frustraties) met een constant bomalarmachtig gehuil als gevolg.

probeer het u in te beelden die 2 irritante geluiden heel den dag door elkaar.

Bovendien wenst de zoon-nummer-1 zijn eigen bijdragen te doen en af en toe de gehuilfrequentie van zus- en broerliefbij te sturen door stiekem te stampen (zus), met een potlood op de neus te slaan (broer) en door elkaar te “schuddelen” (zus weer).

omdat de gemene grijs bij actie nummer 2 hem al een preek had opgeleverd met de belofte dat hij bij de volgende degelijke actie eens de hoek mocht gaan bestuderen mocht hij, hoewel hij het zelf eerlijk opbichte (‘Mama, Sus weent want ik heb haar een beetje door elkaar geschuddelt’) dus richting hoek aanzetten. “Maar ik heb toch niet geslaan” protesteert hij nog.

ondertussen gaat het bomalarm onverminderd voort af en toe onderbroken voor een “ik wil aabeimelk, da moet open”, 1slokje later “ik wil chokomelk, IK WIL CHO KO MELK” en terug bomalarm

it’s 5 o’ clock ….

Advertenties

2 Reacties op “muzikaal intermezzo

  1. O wat ben ik blij dat ik er maar twee heb op dit moment 🙂 Klinkt toch veel drukker, drie kinderen.

  2. En oooooo wat bèn ik blij da’k er maar eentje heb… eentje die met haar 18 maanden nog maar 2 tandjes heeft (de rest moet er dus ook nog uit), eentje die nog niet zelfstandig kan stappen maar geheel zelfstandig in zetels kleffert en ook geheel zelfstandig uit die zetels op de grond stuitert, eentje die denkt dat haar vingertjes nog wel net onder de deur geraken, eentje die dit en die dat. Mààr, wat ben ik blij dat ze nooit in de hoek zal moeten staan omdat ze zus of broer als trommel, tamboerein of tekenpapier gebruikte. Hoewel ik me bij deze ook wel realiseer dat Manon wel andere redenen zal vinden waardoor ze toch ook in een hoekje zal belanden… 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s