Maandelijks archief: februari 2011

tempus fugit (kpeis deel 2)

4 jaar geleden was ik bij wijze van spreken net bevallen. Ik zat nog steeds behoorlijk verbijstert te kijken naar het kleine  wezentje in dat al even kleine bedje naast het mijne. Goed ik was dan wel een kleine 7maand en half op de hoogte geweest van het feit dat ik zwanger was en ik ben dan ook niet ’s werelds domste meid maar het feit dat ik mij daar plots met een klein hulpeloos wezentje bevond sloeg mij met stomheid.

En nu zijn we vier jaar later het kleine hulpeloze wezentje is uitgegroeid tot een zetelhangend, ik-kan-da-zelf-wel (als hij het niet mag) en ik doe het begot ni ik ben daar te leeg voor (als hij het moet) pre pubberent geval.

Dat oja nog zo graag nog es knuffelt en een slaapliedje wilt en zijn beren en liefst ook zijn tut die giert en brult van plezier maar oh zo koppig kan zijn en nog hartverscheurend kan huilen als hij zijn zin niet krijgt maar ook als hij valt. Die heel trots komt zeggen dat hij een “jakieplom”*  kan verdienen maar stijfhoofdig weigert zijn jas te sluiten.

en dan schiet door mijn hoofd de zin die ik in mijn jeugd zo haatte

“ze worden zo rap groot” …

* jasdiploma 🙂

een moeilijke jeugd

Beste ongelooflijk achterbakse klootzakken en verdomde smerige teven,

‘ik had een moeilijke jeugd” kunde met nog een groter cliché afkomen?

zal ik jullie een geheimpje vertellen? 95% vindt dat hij/zij een slechte jeugd heeft gehad, en 50% heeft misschien gelijk en

HET OVERGROTE DEEL HERPAKT ZICH

GOD-VER-DOMME.

U geluk maakt ge zelf! Enfin toch voor een groot deel. Ni door u elken dag een stuk in u klote te drinken en ook ni door jan en alleman in elkaar te kloppen das waar

Een klote jeugd, een slechte ervaring een scheiding een ontslag, das voor niemand leuk en de ware mannen en echte vrouwen zullen vloeken, bleiten en stampvoeten en misschien ook wel een tijdje in de put zitten maar uiteindelijk met opgeheven hoofd doorgaan.

de loosers die reageren zich af op onschuldige wezens omdat ze zich dan groot voelen en sterk en machtig

kijkt naar haar gezichtje beeld u haar afzien in. Hoe was haar jeugd denkt ge?

Ni alleen klotig ook nog eens veel te kort en das alleen maar u schuld, EIKEL, TRUT

en ik zal het nog eens zeggen zo onverbloemd dat zelfs gij met u IQ kleiner dan de gemiddelde schoenmaat van een pasgeboorne het moet snappen


VAN KINDEREN BLIJFDE GODVERDOMME MET U FIKKE AF (EN OOK MET U VUISTEN U VOETEN EN UWE LUL)


capiche?

kwebbelend bestek

hoewel de dochter op zich een goede eter is, is de warme maaltijd steeds een strijd.

De dochter weigert ca te go riek groenten te eten. Goed als ik er een prakje van maak zoals voor de zoon-nummer-2 wilt ze wel eten maak ik stoemp met vlees apart dan blijvet bij een ware demonstratie van canivorisme.

Vandaag had ik nu eens geen zin in spel en miserie en ook niet in prakjes draaien en plots was daar een sprekend vork

ik moet zeggen het ding werkt enorm op mijn zenuwen ten eerste het heeft een verschrikkelijk hoog stemmetje en ten tweede tuis een verdomde dramaqueen.

Met bleiting alom als een van de kinderen een hapje niet wou opeten. En hoewel de dochter naar mijn mond keek als het vork “babbelde” ze antwoonde rechtstreeks tegen meneer de vork

en haar bord was wonderbaarlijk leeg

en dat van de 2 broers ook

en dat op een tijdspanne dat ermee doorkan

 

dus vanaf nu spreekt tot u meneer de vork

k l o o t z a k k e n

en dan kijk ik naar mijn dochter en dan kijk ik naar mijn zoons

en dan denk ik

ja ze kunnen u met moment het bloed van onder de nagels halen

maar nooit

nooit

zo erg

dat ge ze dit zou aandoen

of dit

Louise slaap zacht en anonieme meisje geneest wel en dan godverdomme klaagt ook maar de waalse K&G aan voor het sluiten van hun ogen voor zoveel leed

torens van Babel

“Is De zoon-nummer-2 zijn tutje bij jou op de kamer” vraag ik aan de zoon-nummer-1

“ik zal eens kijken” antwoord de zoon-nummer-1 als een echte grote

“korte tijd later krijg ik als verder antwoord “ik zie ze ergens”

“jah gevet dan hé” zeg ik

het is even stil

“ik zie ze ERGENS”

“jah waar ergens”

“eum ergens”

“ergens of nergens?”

“ja ergens”

….

“ZIEDE de tut?”

“neen”

….

dit issem dan

de victor

ons enige echte neefje

geboren (what are the odds) op krak de zelfden dag als de oudste zoon vier jaar geleden op 48 minuten na zelfs op het zelfde uur

Van haar noch pluim

De zonen 1 en 2 en de dochter zijn net met zijn allen in bad geweest. Afgedroogd en in pyjama gehesen de zoon-nummer-2 is voor de veiligheid even in de dochter haar bed gedropt.

De man is de avondflesjes beneden gaan halen.

Ik besluit mij alvast klaar te maken voor mijn eigen douche aangezien het hele avondritueel een beetje is uitgelopen. De zoon-nummer-1 en de dochter lopen als kleine energiebommetjes hun kamers in en uit al gillend en lachend en ik bedenk net dat dit alleen op drama kan uitlopen als ze plots tekenfilmgewijs tot stilstand komen.

“Wa is dat!” vraagt de zoon-nummer-1 behoorlijk beschuldigend terwijl zoon-nummer-1 en de dochter mij met grote ogen aankijken

“wa is wa?” vraag ik mij van geen kwaad bewust terwijl ik onder de douche stap

“waarom hebde gij daar pluimpjes?”

….