zo simpel is dat

chaotische-ochtend-zoals-altijd.

Om het een beetje in goede banen te laten lopen leg ik een pakketje klaar met de zoon-nummer-1 zijn kleren, de dochter haar kleren, de zoon-nummer-2 zijn kleren en de mijne.

De ochtend begint behoorlijk iedereen laat gewillig zijn tanden poetsen en de slaapbeesten uit zijn ogen wassen en wat de oudsten betreft ze doen een soort van indianen dans om hun pyjama uit te krijgen.

stiekem denk ik dat het ons vandaag misschien wel een zou kunnen lukken om op tijd in school te raken. Ik ben nog niet uitgedacht of het spel zit op de wagen

“ik wil een korte broek en een jeans” zoon-nummer-1

“iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee” dochter die als een soort gillende keukenmeid over het hele verdiep rent.

“je doet vandaag een lange broek aan kijkt maar eens naar buiten tis ni zo goe weer” zeg ik tegen de zoon-nummer-een en tegelijkertijd tegen de dochter “stilzijn-stilzitten en kleertjes aandoen”

“IK-DOE-EEN-KOR-TE-BROEK-AAN!” gilt zoon-nummer-1 terwijl de dochter op de commode probeert te kruipen en daarvoor de handvaten als laddersporten gebruikt.

“Jij doet vandaag een LANGE broek aan en gij komt van die kast” zeggik tegen wie het maar horen wil

“NEEN!” brult de zoon-nummer-1 terwijl hij de badkamerdeur achter zich toeknalt , ondertussen krijst de dochter “IK-WIL-DIE-PAMPER”

“dat is de zoon-nummer-2 zijn pamper, muis daar ben jij te groot voor” leg ik de dochter uit terwijl ik mij afvraag waar de zoon-nummer-1 gebleven is.

“IK-BEN-NI-GJOOT” krijst de dochter vrolijk voort terwijl anders de zin wél degelijk is “ik BEN al gjoot” op dat zelfde moment komt de zoon-nummer-1 de badkamer weer ingestormd met een blik van “spreekt-mij-es-tegen” en zegt, terwijl hij triomfantelijk een jeans bermuda vast houdt “NAH! ZO SIMPEL IS DAT” en hij zegt er net niet achter ‘onnozele koe’

Mijn geduld is op “ZO SIMPEL IS HET DAT GE GAAT MAKEN DAT DIE BROEK TER-RUG IN UW KAST ZIT EN GE DOET DIE BROEK AAN DIE ÍK U HEB KLAARGELEGD, DAS TENIGE WAT HIER SIMPEL IS. GOED BEGREPEN???”

BENG! de badkamerdeur knalt weer toe om even later weer open te gaan “deze broek dan mama? die is ni kort hé en hij is ook niet van jeans” en hij houdt een superkorte zomershort vast. “Die is wel kort dus die doe je ook niet aan doet nu gewoon die broek aan die klaarlag”

De zoon draait zich weer om richting zijn eigen kamer, deze keer zonder met deuren de knallen.

Terwijl de dochter als een half speenvarken gilt terwijl ik haar haar probeer te kammen komt hij de badkamer weer ingeslenterd met een training in zijn handen. Even denk ik nogmaals te protesteren want die training is eigenlijk iets te kort. Maar ik besluit hem halverwege tegemoet te komen ” ja tis goed das een lange broek”

Plots is hij binnen de korstekeren aangekleed en ik ben blij dat ik niet verder heb ruziegemaakt.

Ergens onder de baan ben ik er ook in geslaagd mijzelf en de zoon-nummer-2 aan te kleden.

 

 

hoevet gezegd dat we er ook vandaag niet in geslaagd zijn om op tijd in school te raken?

zo simpel isset dus niet

Advertenties

2 Reacties op “zo simpel is dat

  1. oe, ik heb e kik u nie gezien bij ons thuis deze ochtend :-))))
    (allé bij ons wa het de zoon die vond dat hij zijn sjiekste hemd aanmoest naar sool en de dochter die uit de wipper probeerde te ontsnappen…)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s