Maandelijks archief: juni 2011

meid

“doet ne keer da gras van mijn voeten” beveelt de zoon-nummer-1 aan de dochter

“ség!” moei ik mij geheel pedagogisch verantwoord “uw zus is u meid niet hé” want ik ben het lichtelijk beu dat hij haar voor alles gebruikt “draagt gij mijn jas es, geeft es mijn drinken, pakt es mijn watergeweer, duwt mij es op de schommel” als je hem niet zou inhouden  zo af en toe doet hij zo op zijn gemakske de hele dag door

“Jawél ze is mijn meid wél, ja hé Zus jij bent wél mijn meid hé”

“Neen ze is jouw meid niet” zeg ik

“NEEN IK BEN NIET JOU MEIT” brult de dochter subtiel als altijd en ze draait zich om naar mij en zegt

“ik ben jou meit hé mama”

ik zwéér het wij doen hier NIET aan kinderarbeid

 

Advertenties

MIS

ienemienemutte tien pond kutte…

Damens en heren, appelen en beren, boeren en boerinnen skep step spet jaseg begint dan hé

Vieze Frans (Frits en Frats)

Een nagelenbuik

Als jij mijn licht uitdoet als ik slaap zie ik niet wat ik droom

“Tis ni eerlijk ik wil OOK een raam dat open kan” de zoon-nummer-1 die in het midden van de achterbank zit

 

Een groot klein kind

De dochter ligt nog altijd in het ziekenhuis en na mijn 24 uren wacht kwam gisteren de man mij aflossen en ik zou van de morgen gaan werken om hem dan terug af te lossen.

Deze middag belt de man mij “snoes ge moogt ni komen gij moogt er niet bij want die stof voor de scan maakt haar radioactief”

“ik kom toch zeg ik gij hebt vanalles nodig en ik heb de zoon-nummer-1 belooft dat hij naar zus mag, ik zal buiten wachten”

een beetje bezwaart ga ik richting ziekenhuis ik mis mijn kleine meid ongelooflijk en het idee dat ik haar na een ganse dag niet eens ga mogen vasthouden vind ik verschrikkelijk .

“maar” zo denk ik “hoe lang kan dat duren?” 24 uur beslis ik voor mezelf en aangezien ze het van de morgen kreeg kan ik haar morgen middag al terug vast houden geen probleem dat halen we wel per slot van rekening moet de zoon-nummer-1 toch gaan tennissen en tegen dat dat gedaan is vliegen we naar het ziekenhuis en recht in de armen van mijn klein troeltje, en dan gaan we samen lachen over wat een groot baby mama wel is.

Ik laat de zoon-nummer-1 bij zijn zus roep de man naar buten om zijn boodschappen te overhandigen en geef ook de zoon-nummer-2 even mee aangezien de dochter in haar kamer staat de roepen “LIJN LIJN LIJIJIJN is DAAR” .

Ik besluit van deze 2 kindloze minuten gebruik te maken om even mijn voorspelling te laten bevestigen.

“Aja madam das 72 uur hé” deelt de hoofdverpleegster ijzig koel mee.

“HOELANG???” vraag ik ongeloovig

“twee-en-ze-ven-tig-uur” zegt ze overdreven ar-ti-cu-le-rend alsof ik ferm achterlijk ben

ik voel de grond onder mijn voeten opengaan ze had net zo goed kunnen zeggen dat ik haar nooit nog zou mogen aanraken.

“bovendien” zegt een andere verpleegster een stuk vriendelijker en meelevender “moeten haar broers er ook niet te lang blijven voor kleine kinderen is het ook niet zo goed”

haar moet mijn bleek gezicht getrokken mond en tranen in mijn ogen opgevallen zijn want zij legt aar handen op mijn armen en zegt zacht “ik weet het het is hard je kindje niet mogen vasthouden als het ziek is hé” ik knik sprakeloos en klop op de deur en zeg tegen de man dat hij de zoons naar buiten moet sturen. De dochter is er het hart van in ook zij wil wel eens uit dat benauwde kamertje ze wil haar mama en ze wil niet dat haar broers weggaan ze moeten blijven om te spelen.

stil loop ik weg vechtend tegen mijn tranen en vraag me af “zou ik dan toch zo een moederkloek zijn zoals sommige beweren?”

daar is ze dan

we zijn een kwartier te laat op school, wat voor ons doen héél behoorlijk is.

Ik hang samen met de dochter haar jasje op haal haar boekentasje weer van de haak, wat haar in de war brengt wan “de bjoekentasj moet aan de kjapstjok mamaaaaa” (de dochter is zot op de letter “j”. ik probeer haar uit te leggen dat we eerst appel en drank ik het mandje moeten leggen daarna mag ze haar bjoekentasj op hangen. Ik ze haar dat ze moet kloppen en haar klas binnen gaan

de dochter doet iets dat voor kloppen zou kunnen doorgaan en trekt in volle macht aan de deur ver baast kijkt ze naar de deur en hang nu zowat aan de klink met haar voetjes tegen de muur en de deur. “de deuj isj op slot” zegt ze verbaast. “wel neen muis de deur is niet op slot je moet duwen” zeg ik en open de deur voor haar.

ze neemt een zwaai gaat mij zonder omkijken voorbij doet alsof er niets gebeurt is smijt haar 2 armen in de lucht en roept

“DAG KLAS DAAR BEN IK DAN”

haar, zijn, jouw een eindeloze discutie

Peggie en ik wonen om elkanders hoek zodoende drinken we regelmatig samen een kopje koffie. Meestal bij mij of dit nu komt omdat P te gierig is om zelf koffie te kopen of ik te leeg om tot ginder te gaan laten we daarbij in het midden ;).

Allesinds zijn de kinderen dol op haar. Ik weet ook niet waarom (grapje)

En zodoende was er vande morgen op de achter bank de volgende discussie:

“Pejjie is in mama zijn huis” deelt de dochter mee

“Haar huis” verbetert de zoon-nummer-1

“NEEN Pejjie is niet in haar huis pejjie is in mama zijn huis” blijft de dochter voet bij stuk houden

“Het is mama haar huis” laat de zoon weten

“Mama peggie is in jouw huis hé” vraagt de zoon

“Eum neen Peggie is niet in mijn huis Peggie is in haar huis” moei ik mij in de discutie

“ziedet” zegt de zoon-nummer-1 op belerend toontje “Peggie is in mama HAAR huis”

….

“ik ga naar de kinderboedejij” verandert de dochter van onderwerp duidelijk ik de war van als het zijn haar jou en mijn

maar wat ik mij nu afvraag Peggie waar was je nu????

Homohaat en andere dingen waar we trots op mogen zijn

Er kon vandaag moeilijk naast gehoord/gelezen worden. In Brussel is een jonge Homo in elkaar geklopt gewoon omdat hij, jawel, homo was.

Ik heb, net als zovelen, het facebook bericht gedeeld al, moet ik toegeven, ik er even over getwijfeld heb. Niet omdat ik wat er gebeurt is goedkeur, verre van maar wel de manier waarom het geschreven is, of, meer bepaald 1 zinnetje dat mijn haren ten bergen deed rijzen “Bart ziet er niet uit als een homo”. Ik ga er voor het gemak, gezien het vele gebruik van het woord “ons”, vanuit dat ook de schrijver homo is en toch gebruikt hij de zin “Bart ziet er niet uit alsof hij homo is”. Het scheelt dat er wél uitzien als een homo een reden zou zijn om wél in elkaar geklopt te worden. zo van “hij hevet wel zelf gezocht niet waar” een beetje naar analogie met “ze droeg een korte rok dus ze mag verkracht worden”. Belachelijk natuurlijk, zelfs al had Bart zich volledig Village People gewijs op straat begeven dan had dit nog geen aanleiding mogen geven tot dit geweld.

Ook radio 1 schonk aandacht aan deze aanval en, ze slaagden er zelfs in een een gaybasher  aan de lijn te krijgen. Deze man kon zelf geen reden geven voor zijn geweld tegen homo’s behalve dat we wel moesten weten dat het “niet echt haat is maar wel iets dat erop trekt” (???).Misschien, dacht hij ook, was het wel het gevolg van de manier waarom homo’s zich gedroegen, ja want zij zijn natuurlijk wel veel uitdagender dan “gewone mensen”, pas op, liet hij ook nog weten, ik moet er ook niet van hebben dat “gewone mensen”  uitdagend doen op straat. Hand in hand lopen met je partner, een kusje geven als je uit elkaar gaat, allemaal uitdagend gedrag volgens deze man. U weet het dus als u morgen aan de hoek van de straat een kus aan uw partner geeft voor jullie elk een andere richting uit vertrekken om te werken kan dus een reden zijn om es goed op uw plaats gezet te worden.

als toemaatje stond er in de krant dat er in Brugge een franssprekende persoon in elkaar was geklopt “omdat hij frans sprak” (voor zover de berichtgevingen kloppen natuurlijk

wat denkt u? zou onze maatschappij ferm aan het verzuren zijn?

stomme vragen die ik over het hoofd heb gezien deel 2 (het Elz hoofdstuk)

Elz | 20 juni 2011 om 18:40 | Beantwoorden | Bewerken

ow, ik had meer vragen verwacht… dus zelf eentje verzinnen :
weet ge al hoe ge ze te slapen zult leggen : 2 per twee of elk apart of 3 en 1, in stapelbeddekes, in dubbelbeddekes, … en wat als de geslachten 3-1 zijn en ge had voor 2 per twee in dubbelbeddekes gekozen en ze worden 16 jaar…
Daar al es aan gedacht? jamaar, da verwekken is niks e, maar de rest … :-) )))

Op zich komt het goed uit dat we al 2 jongens hebben de zoon-nummer-1 heeft nl de grootste kamer dus als het weer ne jongen word isset idd 1-3 anders 2-2

tegen dat ze 16 worden hebben wij uiteraard al de lotto gewonnen en zijn wij verhuisd naar het een of ander kasteel. Anders hebben we daartegen al zoveel kindergeld en belasting opgestreken dat we gemakkelijk naar een huis met 5 slaapkamers kunnen verhuizen

en moest het eerste niet lukken en het 2de een utopie blijken te zijn hopen wij, uiteraard, op jullie vrijwillige bijdragen zodat we alsnog kunnen verhuizen

waarvoor uiteraard onze hartelijke dank 🙂