keer ne keer weer

“waar zijn die 2 meisjes?” vraagt de zoon-nummer-1

“naar huis met hun mama pop” zeg ik

De zoon kijkt alsof naar huis gaan met u mama wel het onnozelste is als ge net zo goed bij hem kunt blijven

“jama die meisjes met de rode auto hé” verklaart hij

“jahoor die zijn naar huis met hun mama MET de rode auto” benadruk ik nog eens

“Ik bedoel S. hé mama” zegt de zoon al iets minder subtiel

“ja da weet ik wel” bevestig ik “maar die is ook naar huis met haar mama”

en alsof het iets aan de zaak zou kunnen veranderen…

“M. ook hoor”

“ja vriendje maar iedereen is naar huis met zijn mama” ik begin het nu toch een beetje beu te worden en hoop dat hij het over een ander boegje gaat gooien

“wanneer komen die 2 meisjes met de rode auto dan terug?” wilt hij dan weten

“allesinds niet vandaag”  zeg ik stom genoeg

zijn oogjes blinken

“Morgen dan?” vraagt hij hoopvol

“morgen moeten zij naar school” zeg ik vlug hopend dat hij dat plan laat varen

“en ik?” wil hij weten

“jij ook” zeg ik denkend dat dit dan wel het einde van het onderwerp “2 meisjes” is

“kan jij dan niet naar hun mama bellen en zeggen dat wij niet naar school gaan en dat ze mogen komen?” stelt hij voor

“ik heb haar telefoonnummer niet ” en ik lieg niet eens

“oh…” zegt de zoon verbaast alsof ik de telefoonnummers van iedereen behoor te hebben “zullen we dan de rode auto zoeken?” weet hij de zaak op te lossen

“zullen we anders eens gaan slapen” counter ik zijn uitstap voorstel

en nu maar hopen dat hij vannacht niet droomt

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s