Categorie archief: de kinderen

toren van Babel

Kinderen zijn op zich al krakken in bijbelse spraakverwarringen een kind dat dan nog eens in een mix van dialecten en uitspraken wordt opgevoed is soms gewoon hilarisch.

Onze kinderen spreken een vloeiende mix van west vlaams, waar e’s, i’s blijken te zijn de g’s en de h’s vrolijk elkaars plek innemen en spugen gewoonweg kotsen is en geen mannelijke wedstrijd verspuwen inhoudt.

de r rolt dan weer vrolijk over hun tong zoals alleen brusselse en gentse r-ren kunnen.

en dan zeggen ze plots “saaie gieter” en “klemonsjiete” en het duurt een verdomt lange tijd eer de genste papa en de half vergenste mama in die 2 uitspraken de liedjestekst van biezebaaze herkent  zijnde

Gie dwoaze giete hoe kunde nu azo ne kemel schieten

tja… misschien moeten we naar gentbrugge verhuizen het ding koloniseren en er een eigen taaltje stichten

Advertenties

MIS

ienemienemutte tien pond kutte…

Damens en heren, appelen en beren, boeren en boerinnen skep step spet jaseg begint dan hé

Vieze Frans (Frits en Frats)

Een nagelenbuik

Als jij mijn licht uitdoet als ik slaap zie ik niet wat ik droom

“Tis ni eerlijk ik wil OOK een raam dat open kan” de zoon-nummer-1 die in het midden van de achterbank zit

 

haar, zijn, jouw een eindeloze discutie

Peggie en ik wonen om elkanders hoek zodoende drinken we regelmatig samen een kopje koffie. Meestal bij mij of dit nu komt omdat P te gierig is om zelf koffie te kopen of ik te leeg om tot ginder te gaan laten we daarbij in het midden ;).

Allesinds zijn de kinderen dol op haar. Ik weet ook niet waarom (grapje)

En zodoende was er vande morgen op de achter bank de volgende discussie:

“Pejjie is in mama zijn huis” deelt de dochter mee

“Haar huis” verbetert de zoon-nummer-1

“NEEN Pejjie is niet in haar huis pejjie is in mama zijn huis” blijft de dochter voet bij stuk houden

“Het is mama haar huis” laat de zoon weten

“Mama peggie is in jouw huis hé” vraagt de zoon

“Eum neen Peggie is niet in mijn huis Peggie is in haar huis” moei ik mij in de discutie

“ziedet” zegt de zoon-nummer-1 op belerend toontje “Peggie is in mama HAAR huis”

….

“ik ga naar de kinderboedejij” verandert de dochter van onderwerp duidelijk ik de war van als het zijn haar jou en mijn

maar wat ik mij nu afvraag Peggie waar was je nu????

kwebbelend bestek

hoewel de dochter op zich een goede eter is, is de warme maaltijd steeds een strijd.

De dochter weigert ca te go riek groenten te eten. Goed als ik er een prakje van maak zoals voor de zoon-nummer-2 wilt ze wel eten maak ik stoemp met vlees apart dan blijvet bij een ware demonstratie van canivorisme.

Vandaag had ik nu eens geen zin in spel en miserie en ook niet in prakjes draaien en plots was daar een sprekend vork

ik moet zeggen het ding werkt enorm op mijn zenuwen ten eerste het heeft een verschrikkelijk hoog stemmetje en ten tweede tuis een verdomde dramaqueen.

Met bleiting alom als een van de kinderen een hapje niet wou opeten. En hoewel de dochter naar mijn mond keek als het vork “babbelde” ze antwoonde rechtstreeks tegen meneer de vork

en haar bord was wonderbaarlijk leeg

en dat van de 2 broers ook

en dat op een tijdspanne dat ermee doorkan

 

dus vanaf nu spreekt tot u meneer de vork

Van haar noch pluim

De zonen 1 en 2 en de dochter zijn net met zijn allen in bad geweest. Afgedroogd en in pyjama gehesen de zoon-nummer-2 is voor de veiligheid even in de dochter haar bed gedropt.

De man is de avondflesjes beneden gaan halen.

Ik besluit mij alvast klaar te maken voor mijn eigen douche aangezien het hele avondritueel een beetje is uitgelopen. De zoon-nummer-1 en de dochter lopen als kleine energiebommetjes hun kamers in en uit al gillend en lachend en ik bedenk net dat dit alleen op drama kan uitlopen als ze plots tekenfilmgewijs tot stilstand komen.

“Wa is dat!” vraagt de zoon-nummer-1 behoorlijk beschuldigend terwijl zoon-nummer-1 en de dochter mij met grote ogen aankijken

“wa is wa?” vraag ik mij van geen kwaad bewust terwijl ik onder de douche stap

“waarom hebde gij daar pluimpjes?”

….

gediplomeerde prutsers

“neen mevrouw hij heeft zéker geen oorontstekingé

“neen mevrouw ge moogt gerust zijn, t zit ni op zijn longskes”

“neen mevrouw zijn keeltje daar scheelt niets aan”

“ja mevrouw ja een snotvalling heeft hij zeker”

“ja mevrouw das een navelbreuk”

“ja mevrouw hij is gezond, da wenen? tja wa ambetant lopen zeker. Allé das dan 34 € en een prettige dag verder”

En mevrouw was ni gerust het klopte gewoon ni een moeder hoort da een moeder kent haar kind denk ik dan zo

“oei ja mevrouw kijkt es een ferme oorontsteking”

luiterluister

“jup da zit op de longskes”

“olala en das duidelijk het begin van een angine”

“ne keer kijken naar dien buik oeioei ventje das gevoelig hé alé hop scan en echo”

“mja waarschijnlijk een darm-invaginatie int vervolg zelfs snachts direct naar hierkomen  want das niet moeilijk dat hij daarvan brult dat doet zeer”

“en neen kijkt es hier duidelijk geen navelbreuk”

“das dan 34€60 en hopelijk tot niet te gauw”

wete wa int vervolg gaak direct naar de specialist wat het ziekenfonds ook moge beweren. Of naar onzen eigen huisarts want daar waren ze hoog van aant op geven. Da we best wel ni meer naar diene vervang arts gingen en da ze echt niet konden geloven dat onzen dokter zo een uitspraken zou hebben gedaan

dus best dokter C. gezien het feit dat uw familiale leven toch al naar de wip is en dat een sociaal leven sterk overroepen is kan u vanaf vandaag jammer genoeg geen verlof meer opnemen, ziekteperiodes en recuperatie dagen zijn ook uit den boze tis da ze da in de kliniek gezegd emme: nooit naar een ander gaan dan dokter C. Sorry hé maat