Categorie archief: de kijk op de wereld van de eigenwijze moeder

AMC UIT ZWITSERLAND

Ik ben bezig de jongste zoon in de auto te snoeren als er achter mij een auto stopt. uit mijn ooghoeken zie ik een buitelandse nummerplaat. Ik sla de de autodeur  toe en zie zijn autoraam naar beneden gaan “Mefrauw mag ik u efentjes iets fragen?” de buitelandse nummerplaat indachtig veronderstel ik dat hij de weg wil weten en antwoord dus “ja”

“Kent u de firma AMC uit Zwitserland” terwijl mijn brein op de achtergrond nog niet helemaal mee is met het feit dat we met een deur aan deur verkoper te doen hebben en dus probeert in te schatten waar de firma AMC uit Zwitserland in ons lieflijke Brugge gelegen zou kunnen zijn antwoord ik naar waarheid “neen”.

“NÉÉN???? ken u níét de firma AMC uit Zwitserland?” en zijn wenkbrauwen stijgen tot tegen het dak van zijn SUV . “De firma AMC uit Zwitserland maakt kookpotten waarmee u zonder vetstoffen en weinig water kan koken, bovendien…” daar onderbreek ik meneer gladjanus en vertel hém dat ik totaal niet van plan ben potten te kopen en dat ik net een baby in de wagen heb gezet en dat iedereen weet dat baby’s en afgesloten auto’s niet samen gaan”

De firma AMC uit zZwitserland interesseert zich geen vliegende f*@k in baby’s en afgesloten auto’s en neemt een nonchalante gladde verkopers houding aan waarbij hij lichtelijk schuin zakt in zijn comfortabele lederen auto stoel “How mervrouwtje ik ben ook hélémaal niet van plan om u kookpotten te verkopen, neen helemaal niet maar ziet u het zit nl zo ik heb nog een aantal potten over van een demonstratie, heeft u enig idee wie ik daarmee een pleziertje zou kunnen doen?”

OW yeah die kende we nog niet

“kweeni de buren misschien” antwoord ik met uitgestreken gezicht en nogmaals wil ik mij naar mijn wagen begeven

“U beseft toch dat we het over kookpotten hebben van de firma AMC uit Zwitserland waarmee u zonder vetstof en met weinig water kan koken”

Ik ben het beetje beu en draai mij om

“meneer het toeval wilt nu dat ik sowieso al zonder vetstof em met weinig water kook, nl met tupperware, al even toevallig heb ik hier toch ook wel nog een aantal demopotten staan die best kwijt wil, nu ik geef die helemaal niet graag weg ik verkoop die aan volle pot misschien bent u wel geinteresseerd zal ik ze even gaan halen? Of misschien kent u wel iemand die demogewijsgebruikte potten aan de volleprijs zou willen kopen? Wacht u even ik ga ze halen ”

“ja laat al maar” antwoord de firma AMC uit Zwitserland en zonder nog iets te zeggen trekt hij hard op.

vreemd hij is helemaal niet meer bij de buren gestopt…

beste ouders: fuck you

Vandaag zat er in de agenda’s van de kinderen een briefje. Wat er niet opstond maar wat het wel zei?… het volgende

Beste ouders morgen nemen wij de jaarlijkse foto voor de kalender. Dit jaar werken wij in thema’s. uw zoon en dochter worden morgen dus respectievelijk geheel in het wit en in het bruin oranje en rood op school verwacht. Natuurlijk hebben wij dit niet vandaag beslist maar wij dachten dat het wel fun zou zijn moesten wij u totaal geen tijd gunnen om dit in orde te brengen. Persoonlijk kan het ons geen reet schelen dat u full time werkt, dat u al uw boodschappen in het weekend doet dat u gescheiden bent en zo een dingen met uw ex bepraat of dat u als u thuis komt nog eten moet maken voor een bende van 6 en eigenlijk geen tijd heeft een nieuwe outfit te kopen.  Vervolgen dachten wij dat het ook wel leuk zou zijn dit in septeber te plannen u weet wel de maand waarin u al ettelijke kosten heeft zoals nieuwe boekentassen, schoenen, jassen het lidgeld van de sportclubs en de bijbehorende sportoutfits. Gaat ú het einde van de maand nog halen? Wíj dachten het niet MOOOOHAHAHAHAAAA!

Bovendien dachten wij dat we zeker voor kabaal in uw huishouden zouden kunnen zorgen door te eisen dat zoonlief geheel en al in het wit naar school komt. Wij weten maar al te goed dat wit niet bepaald een hoofdkleur is in deze herfst-wintermaanden zéker niet voor jongens. Een tshirt of pull zal u misschien nog vinden al moet u wel even zoeken om dit te vinden zonder print wij garanderen u dat een witte broek een illusie zal blijken te zijn. Pret gegarandeerd als u dát thuis probeert uit te leggen.

Oja U wist het misschien nog niet maar oranje is deze herfst niet alom tegenwoordig behalve in de babyafdeling maar de carrefour waar u uw toevlucht tot moet nemen wegens alle boutique’s zijn toe daar niet.

Oh yesss wij horen uw dochter al tot hier boos worden,

graag gedaan

met vriendelijke doch dringende groeten

het schoolteam dat u morgen in het wit of het bruin oranje op school verwacht.

 

Beste directie,

fuck you

trek jullie plan het is een blauwe broek en het zijn paarse broekkousen

de ouders die het lichtelijk beu zij

Ik laat je nooit in de steek

“Later als ik groot ben moet jij nooit naar een bejaardehuis hoor, want ik ga altijd op jou letten en dan mag jij bij mij wonen en dan let ik op jou gelijk gij nu op mij let” vertelde het kleine meisje vol overtuiging

“Natuurlijk doe jij dat, das heel lief van jou” antwoord de oma

En ondertussen is het later en het kleine meisje is groot en is de oma oud.

Maar het kleine meisje heeft andere zaken aan haar hoofd zoals haar 3 kinderen en haar baan en ze woont te ver en ze vindt nog wel excuses

en de oma is te ver afgedwaald in een wereld van oude geschiedenissen en vreemde angsten.

En het kleine meisje ziet de oma en herkent haar wel maar vind haar niet terug in haar ogen

En de oma ziet het kleine meisje maar herkent haar niet en spreekt haar aan met namen die het meisje niet kent en wil herinneringen delen met haar die het kleine meisje nooit gehad heeft.

En het kleine meisje voelt wel iets van schuld maar weigert verder te kijken en klampt zichzelf vast aan herinneringen die geweest zijn

En de oma zit in haar home/instelling en knutselt en vertelt maar vergeet in haar herinneringen het kleine meisje alsof zij nooit bestaan heeft, alsof zij nooit ooit de dikste vrienden waren, alsof zij nooit ooit de reddingsboei in het kleine meisje haar leven was.

En als ultiem eerbetoon bakt het kleine meisje van weleer wafels zoals ze haar oma ze honderde keren zag bakken en denkt bij haar eigen “kijk oma je achterkleinkinderen zijn net als je kinderen en je kleinkinderen niet met hun vingers uit de deegpot weg te slaan”

en ze weet zeker dat deze wafels iets zouter zullen zijn dan alle wafels die de oma ooit bakte van het traantjeswater dat gestaag in de deeg druppelt

Trier

’t heeft aan een dun koordje hangen bengelen ons uitstapje naar Trier. Half onnozel kwam mijn directe omgeving van mij. Want zo ben ik wel ik werk het op iedereen uit. De gedachte dat ik mijn kinderen moet achterlaten … pfff en iedereen die zegt dat het mij deugd ging doen . ‘k had veel goesting om die iedereen tegen de muur te kwakken want kwist zekers er ging mij nix goed doen.

Enfin

ni dus

Wemme ons goe geamuseerd wemme een perfecte mix gehad tussen cultuur en shoppen (aja de c&a bestond 100 jaar en werd gevierd, en ik vier mee) bovendien blijken de duitsers mij ferm goegezind want speciaal voor mij is er een feestdag ingesteld.

maar wat mij het meest zal bijblijven is de immer intelligente uitspraken van de Amerikanen:

We zitten aan de Keizersthermen.

Een groepje Amerikanen slentert voorbij. Mevrouw Amerikaan die zich voordoet als de gids zegt op een belerend toontje “Oh These are the Bath’s”  waarop een van de 2 mannen totaal ongeintereseerd en op zo een mega lijzige toon vraagt “Bath’s? Is that a German Thing?” en Miss Gids antwoord vol enthousiasme “YEAH”

en das ni waar wij hadden gewoon nen douche

vals spelen

wij kijken hier regelmatig naar komen eten, al was het maar omdat ik niet naar Thuis kan kijken omdat ik nog niet mee ben met de afleveringen van vorige week 🙂 en al was het maar omdat ik mij dan super kan ergeren 🙂

heeft u de laatste tijd ook het gevoel dat er steeds meer spektakel moet zijn en er steeds verder moet gegaan worden.

dat mensen steeds vaker termen in de mond nemen waar ze amper van beseffen wat ze willen zeggen. waar is den tijd dat er nog gewoon gevraagd werd “en hoe mag u biefstukske gebakken zijn” en dat het antwoord “goe” voldoende was. Neen hoor nu wordt er geïnformeerd naar de gewenste cuison en krijgt men antwoorden als blue chaud.

Ik zou zooooo graag es ne peter goossens in mijn keuken verstoppen hé en in mijn potten laten roeren en god weet wie ik uit zijn restaurant zou nodig hebben om “de bordjes te dresseren” maar bon kom pakt de sous-chef en dan fijntjes naar de commentaren luisteren

“de cuison is toch niet optimaal” “de wijn is toch niet van een goede chateau” “de saus is niet perfect gelieerd” “en ge proeft toch dat de verse producten niet rechtstreeks van het veld komen” “de borden waren mooi gedresseerd, maar ook niet meer dan dat ” “ja de ontvangst was ni slecht maar er was geen vuurwerk hé”das jammer”

fuck mannen doet normaal alsof jullie dagelijks in toprestaurants gaan. alst eten goed is wa maakt het dan uit dat niet wetenschappelijk verantwoord op uw bord gekwakt is als de wijn lekker is wa maakt het uit dat hij uit de colruyt komt en alst smaakt wa maakt het uit dat stovers met frieten waren

omhooggevallen would-be sterren koks

Grote mensen kleine kinderen

U kent ze wel de “beloningsstikkers” waar tegen woordig mee om de oren geslagen wordt. Uwe kleine wilt ni opruimen maak een tabel en geef stikkers, pipi op’t potje van ’t zelfde laken een broek en nu dus ook op tijd op school komen.

sinds vorige week mogen de kindjes die op tijd komen een oranje (of groene) stikker kleven op een grote klok en wie te laat komt???? Dan moeten de ouders een stikker plakken, een blauwe.

De man zet dus sinds een week zijn klok vroeger gaat ’s avonds vroeger slapen om zich zeker niet te over slapen maant iedereen aan voort te doen, kleed de zoon-nummer-1 zelf aan als deze dreigt roet in het eten te gooien, loopt zenuwachtig rond en maakt hele strategische plannen voor komende week want dan is mijn verlof voorbij.

 

En als hij thuiskomt zegt hij zo trots als ne gieter “wemme stikkers mogen plakken!!!”

zou dat nu ook werken bij gras afrijden en sokken per paar in de mand te gooien?

 

 

kindermishandeling

gisteren las ik in een boek het volgende “Op het moment dat je je kind voor het eerst vasthoudt wéét je dat je het maar in leen hebt gekregen van God, Je zal ervan houden, het koesteren en verzorgen en hopen dat het zolang mogelijk bij jou kan blijven”.

Nu ieder denkt daar het zijne over maar ik krijg toch sterk de indruk dat er vaak ook de veiligheid van de kinderen in kwestie in Gods handen wordt gelegd.

Uiteraard krullen mijn tenen als ik (weer eens) een verslag lees/hoor van een kindje dat ten onder is gegaan aan slagen vernederingen en verkrachtingen. Natuurlijk ben ik boos en verdrietig en veelal ween ik zelfs , gewoon omdat ik nu eenmaal een verschrikkelijk emotioneel geval ben.

Ik krijg helemaal het schijt als ja dan leest/hoort hoe de “volwassenen” in de zaak de schuld op elkaar afschuiven of zelfs in de schoenen van het slachtoffer schuiven want dat is blijkbaar de nieuwste hobby, niemand neemt nog enige verantwoordelijkheid voor zijn eigen daden, het is ALTIJD op een of andere manier iemand anders schuld.

Dat het in alle gelederen van de bevolking voorkomt is ook al geen verrassing meer al kan de ene het misschien beter verbergen dan de andere. Rijk of compleet marginaal, gestudeerd of drijvend op een poel van idiotie op het platteland of een stadse boer het komt overal voor.

Weet u nog een paar weken geleden toen half Vlaanderen op zijn achterste poten stond omdat een kinderoppaster werd ontslagen omdat ze een baby een tik had gegeven. “EEN TIK” fulmineerde het rechtvaardige publiek “als dat al niet meer mag” en “vroeger werd een pedagogische tik nog geduld maar nu mogen de arme schaapjes alles en niemand mag er aankomen”. Vroeger werd er van een dood kind meer of minder ook helemaal niet zo een drama gemaakt. Als meneer pastoor zijn frustraties op de koorknapen uitwerkte werd dat aanvaard met de mantel der liefde bedekt en doodgezwegen en de koorknapen zelf konden nog een pak rammel verwachten ook omdat ze de goede ziel verleid hadden en vroeger woonden de mens in bomen al heette hij toen nog geen mens. Als de tikkende kinderoppas zelf naar haar bazen gaat om te zeggen wat ze gedaan heeft, dat ze de controle verloor moet dat gerespecteerd worden en mag en kan men haar niet terug op de werkvloer laten in de hoop dat ze nooit meer de controle verliest. Kunt u zich dezelfde rechtvaardige rechters al voorstellen als ze over een paar weken, maanden, jaren de controle verliest en wel blijvend letsel toebrengt? “En  ze wisten het én ze hebben er niets aan gedaan én ze moeten hangen allemaal…”.

Maar zouden al die mensen die altijd klaarstaan met hun eeuwige commentaar zelf altijd zo juist zijn of doen? Want iedereen kan wel eens de controle verliezen dat kan gerust iedereen overkomen.

Iedereen behalve mezelf moeten de mensen denken, dacht ik vanmorgen toen ik over en weer reed naar Gent. Nog maar in Brugge waar de afrit en oprit elkaar kruisen. Dat zijn de af en opritten waar ik het grootse hekel aan heb de ene moet optrekken de andere afremmen je rijdt in elkanders baan en hebt slecht zich levensgevaarlijk vind ik dat maar bon swat met volle concentratie lukt dat wel. Volle concentratie is mijns inziens moeilijk als er tussen je tanden een broodje zit je ondertussen een blik cola probeert te openen en er voor wilt zorgen dat de sla niet uit je smos valt. Dan doe je stomme dingen als plots remmen van rechts terug naar linkszwalpen nog eens remmen en uiteindelijk rechts afrijden. Dat overleef je alleen als de auto die oprijdt toevallig niet aan het ontbijten is. En als ik dan zie dat op de voorbank een jong kindje zit zonder gordel aan dan komt al mijn haar recht. Als ik zie hoe op de achterbank 2 kleine kinderen héén en weer lopen terwijl papa steeds trager rijdt seconde lang zijn ogen van de rijbaan houdt hoofd gebukt ergens ter hoogt van de pasagierszetel in een hoop cd’s ligt te rommelen en ondertussen vrolijk van het 3de rijvak naar de pechstrook afdwaalt en  terug dan kunnen we alleen maar blij zijn dat de rest onder ons al de juiste cd of radiopost heeft opstaan. Als ik zie hoe een volgeladen wagen met op de achterbank jonge kinderen op volwassenen schoten zitten zich zonder pardon tussen 2, weliswaar traag rijdende vrachtwagens wurmt op een plaats waar zelfs niet meer ingevoegd mag worden en terwijl de vrachtwagens net niet bumper aan bumper aanschuiven in de file kunnen we alleen maar blij zijn dat de vrachtwagenchauffeur nummer 2 nog niet stompzinnig is van het aanschuiven en nipt een aanrijding kan vermijden.

En als nu een van deze mensen vandaag zijn kind(eren) verliest zullen ze dan het lef hebben om de verantwoordelijkheid op zich te nemen of zal het weer iemand anders zijn die niet voorzichtig genoeg was? Zullen ze dan aangeklaagd worden voor het in  gevaar brengen van 3de of zullen ze een schadevergoeding krijgen voor het verlies van hun kind? Zullen ze, in tegenstelling tot mensen met een kind met een aangeboren afwijking kunnen rekenen op medelijden omdat hun kind blijven gehandicapt uit een verkeersongeluk is gekomen of zullen ze toegeven dat ze zelf hun kind om zeep hielpen?

Ja, misschien krijgen we onze kinderen te leen, maar iets dat ge leent daar moet ge zorg voor dragen en zékers voor je kinderen.

In God we trust zeggen ze in Amerika en dat is hun en uw goed recht maar in het verkeer zou ik toch meer “trusten” op de veiligheidsgordel en gezond verstand per slot van rekening zijn we met een kleine 6 miljard en God, zelfs hij kan niet overal tegelijkertijd zijn.

Bescherm ze ze zijn gewoon te kwetsbaar

 

Een groot klein kind

De dochter ligt nog altijd in het ziekenhuis en na mijn 24 uren wacht kwam gisteren de man mij aflossen en ik zou van de morgen gaan werken om hem dan terug af te lossen.

Deze middag belt de man mij “snoes ge moogt ni komen gij moogt er niet bij want die stof voor de scan maakt haar radioactief”

“ik kom toch zeg ik gij hebt vanalles nodig en ik heb de zoon-nummer-1 belooft dat hij naar zus mag, ik zal buiten wachten”

een beetje bezwaart ga ik richting ziekenhuis ik mis mijn kleine meid ongelooflijk en het idee dat ik haar na een ganse dag niet eens ga mogen vasthouden vind ik verschrikkelijk .

“maar” zo denk ik “hoe lang kan dat duren?” 24 uur beslis ik voor mezelf en aangezien ze het van de morgen kreeg kan ik haar morgen middag al terug vast houden geen probleem dat halen we wel per slot van rekening moet de zoon-nummer-1 toch gaan tennissen en tegen dat dat gedaan is vliegen we naar het ziekenhuis en recht in de armen van mijn klein troeltje, en dan gaan we samen lachen over wat een groot baby mama wel is.

Ik laat de zoon-nummer-1 bij zijn zus roep de man naar buten om zijn boodschappen te overhandigen en geef ook de zoon-nummer-2 even mee aangezien de dochter in haar kamer staat de roepen “LIJN LIJN LIJIJIJN is DAAR” .

Ik besluit van deze 2 kindloze minuten gebruik te maken om even mijn voorspelling te laten bevestigen.

“Aja madam das 72 uur hé” deelt de hoofdverpleegster ijzig koel mee.

“HOELANG???” vraag ik ongeloovig

“twee-en-ze-ven-tig-uur” zegt ze overdreven ar-ti-cu-le-rend alsof ik ferm achterlijk ben

ik voel de grond onder mijn voeten opengaan ze had net zo goed kunnen zeggen dat ik haar nooit nog zou mogen aanraken.

“bovendien” zegt een andere verpleegster een stuk vriendelijker en meelevender “moeten haar broers er ook niet te lang blijven voor kleine kinderen is het ook niet zo goed”

haar moet mijn bleek gezicht getrokken mond en tranen in mijn ogen opgevallen zijn want zij legt aar handen op mijn armen en zegt zacht “ik weet het het is hard je kindje niet mogen vasthouden als het ziek is hé” ik knik sprakeloos en klop op de deur en zeg tegen de man dat hij de zoons naar buiten moet sturen. De dochter is er het hart van in ook zij wil wel eens uit dat benauwde kamertje ze wil haar mama en ze wil niet dat haar broers weggaan ze moeten blijven om te spelen.

stil loop ik weg vechtend tegen mijn tranen en vraag me af “zou ik dan toch zo een moederkloek zijn zoals sommige beweren?”

Homohaat en andere dingen waar we trots op mogen zijn

Er kon vandaag moeilijk naast gehoord/gelezen worden. In Brussel is een jonge Homo in elkaar geklopt gewoon omdat hij, jawel, homo was.

Ik heb, net als zovelen, het facebook bericht gedeeld al, moet ik toegeven, ik er even over getwijfeld heb. Niet omdat ik wat er gebeurt is goedkeur, verre van maar wel de manier waarom het geschreven is, of, meer bepaald 1 zinnetje dat mijn haren ten bergen deed rijzen “Bart ziet er niet uit als een homo”. Ik ga er voor het gemak, gezien het vele gebruik van het woord “ons”, vanuit dat ook de schrijver homo is en toch gebruikt hij de zin “Bart ziet er niet uit alsof hij homo is”. Het scheelt dat er wél uitzien als een homo een reden zou zijn om wél in elkaar geklopt te worden. zo van “hij hevet wel zelf gezocht niet waar” een beetje naar analogie met “ze droeg een korte rok dus ze mag verkracht worden”. Belachelijk natuurlijk, zelfs al had Bart zich volledig Village People gewijs op straat begeven dan had dit nog geen aanleiding mogen geven tot dit geweld.

Ook radio 1 schonk aandacht aan deze aanval en, ze slaagden er zelfs in een een gaybasher  aan de lijn te krijgen. Deze man kon zelf geen reden geven voor zijn geweld tegen homo’s behalve dat we wel moesten weten dat het “niet echt haat is maar wel iets dat erop trekt” (???).Misschien, dacht hij ook, was het wel het gevolg van de manier waarom homo’s zich gedroegen, ja want zij zijn natuurlijk wel veel uitdagender dan “gewone mensen”, pas op, liet hij ook nog weten, ik moet er ook niet van hebben dat “gewone mensen”  uitdagend doen op straat. Hand in hand lopen met je partner, een kusje geven als je uit elkaar gaat, allemaal uitdagend gedrag volgens deze man. U weet het dus als u morgen aan de hoek van de straat een kus aan uw partner geeft voor jullie elk een andere richting uit vertrekken om te werken kan dus een reden zijn om es goed op uw plaats gezet te worden.

als toemaatje stond er in de krant dat er in Brugge een franssprekende persoon in elkaar was geklopt “omdat hij frans sprak” (voor zover de berichtgevingen kloppen natuurlijk

wat denkt u? zou onze maatschappij ferm aan het verzuren zijn?

stomme vragen die ik over het hoofd heb gezien deel 2 (het Elz hoofdstuk)

Elz | 20 juni 2011 om 18:40 | Beantwoorden | Bewerken

ow, ik had meer vragen verwacht… dus zelf eentje verzinnen :
weet ge al hoe ge ze te slapen zult leggen : 2 per twee of elk apart of 3 en 1, in stapelbeddekes, in dubbelbeddekes, … en wat als de geslachten 3-1 zijn en ge had voor 2 per twee in dubbelbeddekes gekozen en ze worden 16 jaar…
Daar al es aan gedacht? jamaar, da verwekken is niks e, maar de rest … :-) )))

Op zich komt het goed uit dat we al 2 jongens hebben de zoon-nummer-1 heeft nl de grootste kamer dus als het weer ne jongen word isset idd 1-3 anders 2-2

tegen dat ze 16 worden hebben wij uiteraard al de lotto gewonnen en zijn wij verhuisd naar het een of ander kasteel. Anders hebben we daartegen al zoveel kindergeld en belasting opgestreken dat we gemakkelijk naar een huis met 5 slaapkamers kunnen verhuizen

en moest het eerste niet lukken en het 2de een utopie blijken te zijn hopen wij, uiteraard, op jullie vrijwillige bijdragen zodat we alsnog kunnen verhuizen

waarvoor uiteraard onze hartelijke dank 🙂